บทที่ 42 เฝ้ามองในความมืด

กาลเวลาหมุนผ่านไปอย่างเชื่องช้า ความสว่างยามกลางวันสลับสับเปลี่ยนกับความมืดมิดในยามค่ำคืน แต่สำหรับธันวา โลกของเขากลับหยุดหมุนและติดอยู่ในเฉดสีเทาที่อึมครึมนับตั้งแต่วันที่เขาตัดสินใจเอื้อนเอ่ยประโยคใจร้ายนั้นออกไป

หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้น ชีวิตของชายหนุ่มก็กลับเข้าสู่ลูปเดิมๆ ตื่นนอน ทำงาน สักลายใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ