บทที่ 67 67

ปากหยักลึกก้มลงเคล้าคลึงกับปากอิ่มอย่างเนิบนาบก่อนจะเร่งจังหวะเร่าร้อนในที่สุดเพราะความโหยหาคิดถึง เขาขบเม้มดูดดึงกลีบปากอิ่มที่เจ้าของพยายามจะดันตัวเขาออก แต่เขาก็ยิ่งนาบปากและแนบร่างเข้าไปหาเธอมากขึ้น

พรพระพายรู้สึกผิดที่ยอมมากับเขาตามลำพัง เพราะเหล่าบอดี้การ์ดที่ตามมาต่างก็รู้หน้าที่ดีจริงๆ ...