บทที่ 19: ฝนหาย

จันทร์เพ็ญพิงกำแพงหอบหายใจแอบๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าลามก

ฉันไม่สนใจความรู้สึกของเธอ เอาของลับส่งไปที่ปากเธอ เธอรู้จักความคิดของฉัน ช่วยเลียของลับให้สะอาดมาก

ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว ฉันใส่กางเกงเรียบร้อย กลับไปนอนข้างสุชาดา กอดร่างสุชาดาอีกครั้ง จิตใจฉันสงบลง แต่ฉันพบว่าภายในใจมีความรู้สึกผิดเกิดขึ้น คง...