บทที่ 33 ตอนที่ 32 ผมขอโทษ

ตอนที่ 32 ผมขอโทษ

“ถอยไปซะ” ดนัยตวาดเสียงดังด้วยความหงุดหงิด

“ผมมีเรื่องต้องคุยกับพัทธ์” พฤกษ์พูดเสียงแข็งไม่ยอมขยับรถยนต์ที่จอดขวางหน้าออกไป

“อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลย” ดนัยขมวดคิ้วแน่นด้วยความไม่สบอารมณ์ เพราะก่อนหน้านี้ก็ปล่อยปละละเลยลูกชายของเขาจนเป็นอันตราย แต่มาวันนี้กลับอาลัยอาวรณ์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ