บทที่ 14 ร้างลา บทที่ 6

โครม! “...” พิรเดชหันไปมองเสียงผิดปกติที่ดังแทรกขึ้นมาในขณะที่เขาและพายัพกำลังสนทนากันอยู่

“เอ่อ... แมวน่ะครับ ไอ้ดามพ์มันเลี้ยงแมวไว้ในห้องนี้ สงสัยคงปีนเล่นตามชั้นวางหนังสือ” พายัพรีบแก้ต่างแล้วลอบผ่อนลมหายใจโล่งเมื่อเห็นว่าคู่สนทนาหันมาเก็บเอกสารที่นำติดมือมาร่วมขอคำปรึกษากับหุ้นส่วนเจ้าของโครงก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ