บทที่ 71 ความจริง ตอนที่ 3

“หนูนา... ทำไมใจร้ายกับพี่นัก” ร่างใหญ่นั่งเอนพิงพนักโซฟาด้วยท่าทีหมดเรี่ยวแรง ผ่อนลมหายใจเป็นจังหวะ รอบ ๆ ห้องชุดมืดทึบเพราะเขาไม่ได้เปิดไฟ กลิ่นหอมจาง ๆ ที่คุ้นเคยลอยฟุ้งอบอวลกรีดหัวใจอยู่ทุกเมื่อเชื่อยาม

แม้ว่าตัวของหล่อนได้หายจากไปนานแล้ว แต่รอยเงายังไม่เคยเลือนหายไปจากห้องนี้เลย ไม่ว่าซอกมุมใด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ