บทที่ 7 7

“ไปเถอะนางบำเรอของฉัน” ชายหนุ่มยิ้มกริ่มเหยียดหยันที่มุมปากให้คนตัวเล็กในวงแขน พาเธอไปนอนที่เตียงใหญ่ ก่อนเขาจะตามขึ้นไปคร่อมร่างไว้

“เรามาสนุกกันเถอะ” ชายหนุ่มเอ่ยกระซิบกับซอกคอขาวนวล ขบเม้มลงไปแรงๆ อย่างตั้งใจ หวังให้มันเกิดเป็นรอย หลายต่อหลายจุด เพื่อสร้างความอับอายให้กับเธอ ขณะเดียวกันก็เลื่อนฝ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ