บทที่ 8 8

ช่วงสายของวันต่อมา

แสงแดดยามสายสอดส่องผ่านม่านสีขาวนวล กระทบกับดวงหน้าหวานที่กำลังหลับใหลด้วยความอ่อนเพลีย เปลือกตาบางค่อยๆ ขยับขึ้นมาอย่างช้าๆ ก่อนดวงตากลมโตจะขยายกว้าง ผวาร่างลุกขึ้นนั่ง เท่านั้นแหละถึงกับทำหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด โดยเฉพาะกลางใจหญิง น้ำตาพรูไหลนองหน้ายามคิดถึงความอัปยศที่เกิดขึ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ