บทที่ 14 บทที่ 13 : เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง

19:00 น.

หลังจากเอาจักรยานที่เช่าไปส่งคืนร้าน เจ้าขามีสีหน้าบูดบึ้ง บ่งบอกว่ายังคงขุ่นเคืองวาโยอยู่ไม่หาย ร่างเล็ก ๆ ทิ้งระยะห่างเดินตามหลังคนตัวสูงเกือบสามเมตรได้ แถมจังหวะก้าวเดินก็เนิบช้าราวกับว่าไม่อยากไปถึงจุดจอดรถเร็ว ๆ

“.....”

ทุกอย่างรอบตัวคนทั้งคู่จึงเงียบเชียบไม่ต่างจากยืนอยู่ท่ามกลางป...