บทที่ 106 หัวใจที่มีรัก

           มู่หรงเจวี๋ยหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ทำได้เพียงแค่กอดนางอย่างอ่อนโยน ในที่สุดก็ได้ชำระแค้นให้หญิงสาวที่ตนรักรวมทั้งครอบครัวของนางซึ่งก็เป็นพ่อตาแม่ยายของเขาด้วย

           “เจ้าคงยังไม่ได้หลับเลย นอนพักสักหน่อยเถิด” แม่ทัพหนุ่มยกมือขึ้นประคองใบหน้างาม “ไม่มีเรื่องใดให้เจ้าต้องวิตกกังวลอ...