บทที่ 56 คำถามที่ไม่กล้าถาม

สิ่งเดียวที่มู่หรงเจวี๋ยขยับได้คือดวงตา  เขาได้แต่กลอกตาตามเงาร่างบอบบางที่เดินไปหยิบอะไรบางอย่างที่กองเสื้อผ้าของเขา จากนั้นก็เดินตรงไปที่บานประตู   เสิ่นรั่วหลันผลักบานประตูออกก็เห็นหย่งเล่อและพ่อบ้านที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว  นางเอียงคอเล็กน้อยมองเลยไปยังด้านหลังเห็นทหารกลุ่มหนึ่งถือกระบี่เตรียมพร้อมร...