บทที่ 60 ล้วนเป็นชะตากรรม

“ล้วนเป็นชะตากรรมของหมอจางเหว่ย แต่อย่างไรเสีย ครอบครัวของเขานั้น ข้าตั้งใจอุปการะเลี้ยงดูส่งเสียให้เล่าเรียนตามความสามารถของเด็กๆ”

“ขอบคุณท่านแทนพวกเขาด้วย” นางเอ่ยจากใจจริง  มู่หรงเจวี๋ยไม่ต้องทำเรื่องนี้ก็ย่อมได้ หมอจางเหว่ยเป็นคนวางยาพิษเขา เดิมทีก็มีโทษร้ายแรงถึงแก่ชีวิตแต่ก็ยังช่วยเหลือครอบครั...