บทที่ 83 มารับ

ฮั่วหลางทำหน้าเหวอก่อนยกมือลูบท้ายทอยแก้เขิน เสิ่นรั่วหลันยิ้มน้อยๆ แล้วเดินออกมานอกกระโจม  แต่เพราะร่างกายอ่อนแรง แค่ก้าวออกมานอกกระโจมก็เหมือนร่างจะทรุดลงไปเสียอย่างนั้น  นางหลุดเสียงร้องได้แค่ครึ่งคำก็มีมือคู่ยื่นมารับร่างนางไว้ได้ทันเวลา

“อ๊ะ! ขอบคุณท่าน...” 

เสิ่นรั่วหลันเงยหน้าขึ้นแล้วก็พบว่า ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ