บทที่ 87 มุ่งสู่ค่ายทหาร

         เสิ่นรั่วหลันเข้ามาเยี่ยมดูอาการของหน่าหลี ในคืนที่ผ่านมานางไม่มีไข้นั้นก็เพราะมีหมอม่อชิงเฉิงคอยเฝ้าระวังตลอดคืน

           “หมอให้ม่อชิงเฉิงคงไม่ได้พักผ่อนเลย” เสิ่นรั่วหลันเห็นรอยคล้ำใต้ตาของหมอม่อแล้วก็อดถึงเปรียบเทียบกับตนเองไม่ได้  

           “คนป่วยอาการดีขึ้นก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว” เข...