บทที่ 15 คนที่ไม่รู้สึก

ร่างสูงสง่า ใบหน้าหล่อเหลาที่เธอจำได้แม่นยิ่งกว่าบทเรียนทุกวิชา และดวงตาคู่นั้น...

ดวงตาที่เมื่อคืนอยู่ใกล้เธอเสียจนแทบลืมไปว่าตัวเองต้องหายใจอย่างไร

ไคล์

เขาอยู่ตรงนั้นจริง ๆ

หัวใจของมิเกลกระตุกวูบ ก่อนจะกลับมาเต้นรัวอีกครั้ง

ตึกตัก

ตึกตัก

ไม่นะ...ทำไมต้องเป็นตอนนี้ด้วย!

เธอรีบเบือน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ