บทที่ 25 ความทรงจำที่หายไป

"ไคล์..."

ริมฝีปากบางสั่นระริก

"นั่นนายเหรอ?"

ไร้คำตอบจากเขา อากาศรอบตัวบิดวูบเพียงพริบตาก่อนร่างสูงใหญ่จะหายวับ แล้วปรากฏตัวขึ้นคร่อมทับเหนือร่างเธอในเสี้ยววินาที

ระยะประชิดทำให้มิเกลมองเห็นเขาได้ชัดเจนทุกลมหายใจ เธอไม่ได้สั่นกลัว แต่กำลังตะลึงในความหล่อเหลาอันตรายที่สะกดสายตา เกล็ดสีดำที่พาดผ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ