บทที่ 27 ก็แค่สัญญา

“เธอเป็นอะไร... ร้องไห้ทำไม?”

น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยถามเจือกระแสความห่วงใยอย่างปิดไม่มิด ทว่าในแววตาคมกริบคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความงุนงงและไม่เข้าใจ ปลายนิ้วแกร่งของมือข้างหนึ่งยังคงกุมกระชับข้อมือบางของเธอไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยให้ห่างกาย

คนบ้า...

มิเกลตัดพ้อในใจด้วยความเจ็บแปลบที่แล่นริ้วขึ้นมาจุ...