บทที่ 36 ท้องพระโรง

เสียงของไคล์ที่เรียกชื่อเธอฟังดูตะกุกตะกักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นัยน์ตาสีเข้มวาวโรจน์คู่นั้นกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้า ลากผ่านลำคอขาว เนินอกอิ่ม ไล่ลงไปตามเอวคอด แล้ววนกลับมาสบตาเธอนิ่ง...

สายตาคมกริบที่เธอไม่สามารถคาดเดาได้นั้น ทำเอาหัวใจมิเกลกระตุกวูบ พวงแก้มสองข้างร้อนผ่าวจนลามไปถึงใบหู เลือดฝา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ