บทที่ 20 ของตาย…งั้นเหรอ…

“ยัยนี่มันฆ่าม่านฟ้า”

คำกล่าวหาที่กระแทกกลางใจฝันหวานเหมือนมีดคมกริบ

เธอกัดริมฝีปากแน่น ไม่รู้จะโต้กลับด้วยคำไหนดี เมื่อความจริงถูกบิดเบือนจนไม่มีใครฟังเธอเลย

ภูผาเบิกตากว้าง เสียงอุทานหลุดออกมาอย่างเหลือเชื่อ

“ห้ะ?! พูดเหี้ยไร?! ม่านฟ้าฆ่าตัวตายหนิ!”

เวหาหัวเราะในลำคอ เสียงเหมือนคนเสียสติ

“ไม่น่าเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ