บทที่ 23 ของตายอย่างเธอก็มันก็ใช้ได้เหมือนกัน

‘จะพูดมากทำไมว่ะ ผู้หญิงไรไม่รู้น่ารำคาญเป็นบ้าเลย’

เมื่อถึงห้องนอน เวหาผลักบานประตูเปิดออกด้วยแรงอารมณ์ กลอนประตูสั่นไหวตามแรงสะท้อน ก่อนที่เธอจะถูกเหวี่ยงไปติดผนังราวกับร่างไร้น้ำหนัก

“อ๊ะ!”

เสียงสะอื้นหลุดจากลำคอฝันหวานเบา ๆ เมื่อแผ่นหลังกระแทกเข้ากับกำแพง เธอยังไม่ทันตั้งสติ ริมฝีปากของเขาก็ประก...