บทที่ 32 ถ้าหนูยังหายใจอยู่...แม่ก็จะอยู่...

‘คนอย่างเขา...ไม่มีวันเปลี่ยนใจ’

แต่ฝันหวาน...ไม่เคยยอมแพ้ ไม่เคยหยุดพูดกับลูกในท้องแม้ในวันที่เธอเหนื่อยจนแทบไม่มีแรงลุกขึ้น

กลางดึกในแต่ละคืน ภายใต้แสงไฟสีส้มริบหรี่จากมุมผนังห้อง เธอกุมท้องแน่น ร้องไห้เงียบ ๆ เหมือนบทสวดที่เธอพูดกับลูกอยู่ทุกคืน

“อดทนไว้นะลูก…”

เสียงแผ่วเบาแต่แน่นแน่อยู่ในลำคอของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ