บทที่ 4 ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าการท้าทายฉัน มันมีราคาที่ต้องจ่าย
ริมฝีปากแข็งแรงของเขากดลงบนกลีบปากอ่อนนุ่มของเธออย่างดิบเถื่อน จูบหนักหน่วงจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก ลมหายใจร้อนๆ ของเขาแผดเผาผิวของเธอ เขากัด ขยี้ และครอบครองริมฝีปากเธออย่างไร้ความปรานี ความรุนแรงของเขาทำให้รสเลือดคละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก
เวลาผ่านไปหลายนาที แต่เขาก็ยังไม่ยอมผละออกจากเธอ
ริมฝีปากของเธอถูกบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเริ่มแตกและบวมเป่ง
แม้ว่าเธอจะพยายามผลักไส แต่แรงของเขามีมากเกินไป จนเธอไม่มีทางต้านทานได้เลย
สิบ… สิบห้านาทีผ่านไป
เวหาถอนริมฝีปากออกจากเธออย่างแรง พร้อมกับจับปลายคางของเธอบีบแน่น แล้วถมน้ำลายลง
“ถุยส์!” พลันใช้หลังมือเช็ดน้ำลายของตัวเองอย่างรังเกียจ
"สกปรกว่ะแม่ง! ให้เอาผู้หญิงอย่างเธอทำเมีย? แค่เห็นหน้าก็หมดอารมณ์แล้วว่ะ! อยากจะอ้วก จิ๊!"
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความดูแคลน สายตาที่จ้องเธอเป็นเหมือนคมมีดที่กรีดลึกลงในความรู้สึก
‘ถ้าไม่ใช่เพราะรักหนูไม่ยอมให้คุณทำกับหนูแบบนี้หรอก คนเลว’
ฝันหวานยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ความเจ็บแปลบแล่นผ่านริมฝีปากบวมแดงของเธอ แต่แทนที่เธอจะถอยหนีหรือปล่อยให้น้ำตาไหล เธอกลับเชิดหน้าขึ้น
‘รักมากมันเลยเจ็บมากแบบนี้สินะ’
เธอเป็นคนไม่เคยยอมใคร… และเธอจะไม่ยอมให้เขาดูถูกเธอแบบนี้เด็ดขาด!
ร่างเล็กก้าวเข้าไปใกล้ พร้อมกระชากใบหน้าของเขาเข้ามาหา แล้วเขย่งตัวขึ้นบดริมฝีปากจูบเขากลับ
“อึก!”
มันเป็นจูบที่รุนแรงพอๆ กับของเขา
ริมฝีปากของเธอขบเม้ม กัด และกดจูบลงบนปากของเขาไม่ยั้ง เธอจงใจกัดริมฝีปากเขาอย่างแรงจนรับรู้ได้ถึงรสเลือดอุ่นๆ ที่ไหลออกมา แต่เธอก็ไม่หยุดเพียงแค่นั้น
เธอดูดกลืนเลือดที่ไหลออกมาจากปากของเขาช้าๆ ราวกับเป็นการเอาคืน
‘เขาขยะขแยงแต่เรากลับได้แต่รสชาติหวาน โลกนี้แม่งใจร้ายแต่กับเราเลยนะ…’
ห้านาทีผ่านไป เธอผละออก ดวงตาฉายแววเย้ยหยันก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"ให้มันแข็งแค่ปากนะคะอาจารย์ ถ้าหนูน่ารังเกียจขนาดนั้น"
เขายืนนิ่ง อึ้งไปชั่วขณะ ความร้อนระอุพุ่งขึ้นไปถึงขมับ ความโกรธแล่นพล่านไปทั่วร่าง
นี่คือ... จูบแรกของเขา
ไม่ใช่กับม่านฟ้า ไม่ใช่กับคนที่เขารัก แต่กลับเป็นจูบที่ถูกฉกฉวยไปโดยผู้หญิงที่เขาเกลียดเข้าไส้
เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกเหยียบย่ำ ศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ถูกเธอทำลายจนแหลกเป็นผุยผง
‘ยัยนี่เลวเกินคนไปแล้วจริงๆ ใจกล้าหน้าด้าน จิ๊’
เขาแต่งงานกับม่านฟ้ามาได้เพียงเดือนเดียว แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขารักเธอมาโดยตลอด ถึงแม้จะไม่ได้เริ่มต้นด้วยความรัก แต่เขาก็เต็มใจจะเป็นพ่อของเด็กในท้องของเธอ ขอแค่ได้ครอบครองม่านฟ้าก็เพียงพอแล้ว
แต่เพราะผู้หญิงสารเลวคนนี้... ฝันหวาน
เพราะเธอ... ม่านฟ้าถึงต้องตาย!
เพราะเธอ... ผู้หญิงที่เขารักถึงต้องจากเขาไปตลอดกาล!
เขาไม่อาจปล่อยให้เธอมีความสุขได้... แม้แต่วินาทีเดียว!
‘เธอจะไม่รู้จักความสุขตั้งแต่นี้อีกต่อไปยัยฆาตรกร’
ไฟแค้นโหมกระหน่ำจนเผาไหม้สติของเขาจนหมดสิ้น ร่างสูงใหญ่พุ่งเข้าไปกระชากตัวเธอขึ้นจากโซฟา พลันอุ้มเธอขึ้นมาแล้วเหวี่ยงลงบนเตียงอย่างแรง
“รุนแรงกว่านี้อีกได้ไหมคะ แค่นี้หนูไม่รู้สึกอะไรหรอกค่ะ!”
"ฉันจะเอาเธอแบบไม่มองหน้า"
เสียงของเขาเย็นเยียบเหมือนใบมีด ดวงตาวาวโรจน์เต็มไปด้วยความเคียดแค้น เขาโน้มตัวลงไปมองเธอจากที่สูง ดวงตาของเขาเย็นชาไร้ความรู้สึก
“ต่อให้มันสะอิดสะเอียนกล้ำกลืนฝืนทนยังไง ฉันก็จะทำให้ผู้หญิงร่านๆอย่างเธอท้อง และดิ้นตายบนเตียงนี้ไปพร้อมๆกับลูกของเธอ!”
“อึก…!”
“ฉันจะเอาเธอแบบไม่มองหน้า ต่อให้มันสะอิดสะเอียนกล้ำกลืนฝืนทนยังไง ฉันก็จะทำให้ผู้หญิงร่านๆอย่างเธอท้อง และดิ้นตายบนเตียงนี้ไปพร้อมๆกับลูกของเธอ!”
เสียงของเวหาต่ำและเย็นเยียบ ดวงตาคมกริบมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าของเธอเชิดขึ้นอย่างท้าทาย ริมฝีปากสีแดงสดคลี่ยิ้มเยาะราวกับรู้ว่าเขาจะไม่มีทางปล่อยเธอไปได้
"อย่ามัวแต่พูดเลยค่ะอาจารย์ ทำสักทีเถอะ"
ฝันหวานตอบกลับด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน แต่เธอไม่ได้คาดคิดเลยว่าคำพูดเหล่านั้นจะเป็นเหมือนเชื้อเพลิงที่จุดไฟให้กับชายตรงหน้าได้รุนแรงถึงขนาดนี้
‘อยากเป็นเมียฉันมากสินะ’
เพียงพริบตาเวหาก็พุ่งเข้าหาเธอ พร้อมดันร่างบอบบางแนบติดกับหัวเตียงเย็นเยียบ มือหนากระชากข้อมือเล็กขึ้นตรึงไว้เหนือศีรษะ ขณะที่ริมฝีปากของเขาแนบลงกับลำคอของเธออย่างร้อนแรงก่อนที่เธอจะทันตั้งตัว
"อึก...!"
ฝันหวานสะดุ้ง เธอรู้สึกถึงปลายลิ้นร้อนที่ลากไล้ไปตามแนวลำคอ ขณะที่ฟันคมขบเม้มลงอย่างจงใจจนเกิดรอยแดงระเรื่อ
"เธอคิดว่าเธอเล่นกับใครอยู่ฝันหวาน?"
เขากระซิบเสียงแหบพร่าใกล้ใบหู ริมฝีปากของเขายังคงลากไล้ไปตามแนวกรามของเธอ ขณะที่มือหนาค่อยๆ ลูบไล้ลงต่ำ พลันปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกทีละเม็ดอย่างเชื่องช้า
"ผัวในอนาคตไหมคะ?"
เธอกระซิบตอบ แม้จะพยายามทำเสียงให้มั่นคง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านไปกับสัมผัสร้อนของเขา
‘ต้องสนองความเป็นผัว ให้คนที่ฆ่าเมียเราเนี่ยนะ ตลกสิ้นดี!’
เวหาเลิกคิ้วมองเธอ ดวงตาของเขาฉายแววขบขันปนความอยากกระหาย
"งั้นก็ดี... ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าการท้าทายฉัน มันมีราคาที่ต้องจ่าย"
