บทที่ 44 ทั้งโกรธ ทั้งรังเกียจ

“ถ้าฉันทนไม่ไหว ฉันจะหนีไปให้ไกลที่สุด!”

เสียงของเธอแม้จะไม่ดัง แต่กลับฟังชัดเจนและหนักแน่นพอจะทำให้ทั้งห้องนิ่งงัน

เธอไม่ได้พูดเพราะต้องการข่มขู่ ไม่ได้พูดเพราะต้องการให้เขากลัว

แต่พูดเพราะเธอกำลังปกป้องตัวเองจากผู้ชายที่เธอเคยรักหมดหัวใจ และจากอดีตที่ยังคงหลอกหลอนเธอไม่จางหาย

เวหาหัวเราะเบา ๆ ในลำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ