บทที่ 48 กูไม่มีเมีย

“ไม่ใช่ส่วนหนึ่งค่ะ ที่เป็นอยู่มันคือส่วนเกิน”

คำตอบนั้นแทงใจเวหาเข้าเต็มแรง

เขาไม่พูดอะไรอีก เพียงพยักหน้าเบา ๆ แล้วเอ่ยคำสุดท้ายด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ

“ได้… งั้นก็เรื่องของเธอละกัน”

จากนั้นก็เปิดประตูรถขึ้นไปขับออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ฝันหวานยืนอยู่ท่ามกลางลมที่พัดผ่าน... พร้อมกับน้ำตาที่ไหลช้า ๆ ...