บทที่ 49 เป็นเมียกู เป็นแม่ของลูกกู!

‘เต้นร่อนงั้นหรอ… ใส่สั้น… เมาจนไร้สติ… แล้วอยู่กับมัน…’

ภาพในหัวผุดขึ้นซ้ำ ๆ ราวกับภาพซ้อนที่ถูกบันทึกไว้ในจิตใต้สำนึก เขากัดฟันกรอด แล้วสบถออกมาด้วยเสียงขุ่นเคืองที่เต็มไปด้วยอารมณ์สะสม

“มันน่าจับลากกลับมาแล้วขังไว้ไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันนัก…”

แสงสีในผับกระทบกับเครื่องแต่งกายของหญิงสาวที่กำลังเต...