บทที่ 60 เธอ หนีไปแล้ว…

เช้าวันต่อมา...

แสงแดดอ่อนจางลอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาในห้อง กลิ่นอากาศยามเช้าเย็นสบาย เหมือนทุกวันที่ผ่านมา เวหาตื่นขึ้นด้วยอาการงัวเงีย มือข้างหนึ่งยังเหยียดยาวไปตามสัญชาตญาณ หวังจะสัมผัสร่างนุ่มนิ่มที่เคยนอนเคียงข้าง

แต่...

เตียงกลับว่างเปล่า 

มือเขากวาดไปบนผ้าปูที่ยับย่น แต่เย็นเยียบ เย็นจนรู้ส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ