บทที่ 73 ฉันขาดเธอไม่ได้จริง ๆ

เสียงประตูเปิดอีกครั้ง

“ปะป๋าาาา~ หนูเอาหมีมาให้ปะป๋าอีกแล้ว!”

เสียงเล็กแหลมดังมาก่อนตัว ธารฝันเด็กหญิงตัวจิ๋วในชุดเดรสถือหมีตุ๊กตาสีชมพู วิ่งปร๋อเข้ามาข้างเตียง หน้าเปื้อนรอยยิ้มแบบไม่รู้ว่า พ่อเพิ่งรอดจากความตายมาแบบฉิวเฉียด

เวหายิ้มกว้าง ทั้งหน้า ทั้งตา รอยยิ้มของคนที่รู้ว่า ชีวิตนี้ยังมีเหตุผลให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ