บทที่ 76 เกิดมาไม่เคยขอโทษใคร...แต่ถ้าเมียให้กราบก็จะทำ

เสียงฝีเท้าของเวหาดังขึ้นเรื่อย ๆ บนพื้นถนนริมทะเล ฝีเท้าที่เต็มไปด้วยแรงใจ ไม่ใช่แค่วิ่ง แต่คือการพยายามตามหัวใจที่เขาทำหล่นมาตลอดสองปี

ฝันหวานวิ่งหนี น้ำตาไหลพราก เท้าแทบไม่สัมผัสพื้น เธอไม่รู้จะหยุดที่ไหน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังหนีเขา หรือหนีหัวใจตัวเอง

“ฝันหวาน!!! หยุดก่อน ฟังพี่ก่อน!”

เสียงของเวห...