บทที่ 82 หนูไม่รู้หรอว่าผัวหนูรวย

“พี่ไม่ไหวแล้ว หนูนี่มันน่านัก…ขอทำแรงๆได้ไหมคะ”

ฝันหวานพยักหน้า น้ำเสียงเธอสั่นเบา

“ค่ะ...อ๊าาาา”

เวหากระแทกสะโพกเข้ามาลึกอีกนิดพร้อมกับเสียงครางแผ่วเบา

“ขอบคุณนะที่ยังรักพี่...พี่จะไม่มีวันทำให้หนูเสียใจอีกแล้ว…อืมมม”

7 วันผ่านไปหลังจากพวกเขาคืนดีกัน

แสงสีของยามค่ำคืนสะท้อนผ่านกระจกรถหรูที่เคลื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ