บทที่ 83 จะมีคนมาเห็นไหม หนูอาย... (จบ)

‘แล้วทำไมเราถึงยอมง่ายขนาดนี้เนี่ย…’

คำถามพรั่งพรูในหัว แต่ไม่มีข้อไหนที่อยากได้คำตอบจริงจัง เพราะร่างกายมันตอบแทนทุกอย่างแทนเธอไปแล้ว

จากปลายนิ้ว เขาค่อยๆ ลดตัวลงคุกเข่าเบื้องหน้าเธอ ให้เธอนั่งบนเก้าอี้หรูกลางห้องกระจก ดวงตาเวหาจับจ้องราวกับเธอคือของหวานที่เขาต้องการลิ้มลองทุกอณู

ปลายลิ้นอุ่นร้อนสั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ