บทที่ 37 บทที่ 8 มีเมียเด็ก (แล้วไง) [4]

เช้าอีกวันปทิตตาเดินตรงเข้ามาหามารดาพร้อมกับขอในสิ่งที่ตนตั้งใจไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ต่อไปต่างคนต่างมีชีวิตเป็นของตัวเอง ให้ขี้นชื่อว่าเป็นครอบครัวเดียวกันดีกว่าต้องกล้ำกลืนฝืนทนเจอหน้ากันทั้งๆ ที่ต่างฝ่ายก็ลำบากใจ

“คุณแม่คะ วันนี้ปาล์มขอตัวไปก่อนนะคะ”

“ทำไมรีบนักล่ะลูก แม่ว่ายังไงหนูก็ต้องดื่มนมรองท้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ