เชลยหัวใจอสูร

บทนำ รสรัก รสสวาท

​เวลาตีสองครึ่ง

ปทิตตาพยายามประคองเรือนกายกำยำขึ้นมายังห้องนอนชั้นบนของคฤหาสน์หรูตระกูลวัฒนาธนพัฒน์ด้วยท่าทางทุลักทุเล หลังถูกปลุกจากนิทราเพราะเสียงโวยวายที่ดังลั่นไปทั่วบริเวณโถงกว้าง จนกระทั่งเดินลงมาด้านล่างก็พบกับบุตรชายคนเดียวของผู้มีพระคุณกลับมาในสภาพเมามาย ร้อนจนต้องเข้าไปช่วยดูแล เนื่องจากเป็นเวลาที่ดึกมาแล้ว และช่วงนี้แม่บ้านสูงวัยเพิ่งขอลากลับบ้านเกิด ส่วนคุณหญิงธนาภาก็เดินทางไปพักผ่อนกับเพื่อนที่ภาคเหนือเมื่อวานนี้

ฟรานซิส เดวีโน่ (วัฒนาธนพัฒน์) หรือธัน หนุ่มลูกเสี้ยวไทย-อเมริกัน-กรีซ วัย 35 ปี ด้วยความสูงกว่า 191 เซนติเมตร ดวงตาสีเทาควันบุหรี่ เรือนกายกำยำต่างกับผู้ชายเอเชียหลายๆ คนเป็นผลพวงมาจากเชื้อสายของผู้ให้กำเนิดซึ่งเป็นชาวกรีซ เส้นผมดำสนิทรับกับศีรษะทุยได้รูปพอจะทำให้มองออกว่ายังได้รับเค้าความเป็นเอเชียจากมารดา ส่วนเชื้อสายอเมริกันนั้นมาจากผู้เป็นย่า

ฟรานซิสเพิ่งเดินทางกลับมาจากประเทศอเมริกาหมาดๆ หลังใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นกว่าสิบปีนับตั้งแต่เดินทางไปเรียนต่อระดับปริญญาโททางด้านบริหาร กระทั่งกลับมาสืบทอดกิจการครอบครัวอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง มิหนำซ้ำยังดีเกินคาดกับธุรกิจโคมไฟประดับที่ขยายสาขาไปเกือบทั่วทุกจังหวัดในประเทศไทยและแถบเอเชีย

"เดินดีๆ สิคะคุณฟรานซิส" ผู้ทำหน้าที่ประคองคนเมาอดบ่นออกมาไม่ได้ ดวงตาแรงกล้าที่ทอดมองมาทำเอาปทิตตาถึงกับมึนงงไปชั่วขณ ทั้งที่อีกฝ่ายประกาศกร้าวว่าจะไม่มีทางต้อนรับและเห็นเธอเป็นคนในครอบครัวเด็ดขาด หญิงสาวยังจำภาพที่อีกฝ่ายมองมาด้วยแววตาเกลียดชังนับแต่วันที่ตนก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้ตอนอายุเจ็ดปี แม้แต่ชื่อเล่นของเขาเธอยังไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเรียก หากไม่เป็นเพราะความเมตตาของคุณหญิงธนาภาและสามีที่ล่วงลับไปเมื่อสามปีก่อนให้ความเอ็นดูราวกับลูกในไส้ และความเมตตาดังกล่าวคือสาเหตุที่ให้บุตรชายเพียงคนเดียวของบ้านตั้งแง่รังเกียจตั้งแต่ได้รู้ว่าผู้ให้กำเนิดตั้งใจพาน้องสาวนอกสายเลือดเข้ามามาร่วมชายคา

“หึ! คิดจะชวนฉันขึ้นห้องงั้นหรือยัยเด็กกาฝาก ใจกล้าดีจริงๆ อึกก” หนุ่มเลือดผสมเย้ยหยันทั้งที่น้ำเสียงเริ่มอ้อแอ้ ดวงตาคมหรี่มองใบหน้าหวานที่อยู่ใกล้แค่คืบที่คนมองเห็นก็สุดจะคาดเดา ทว่าแวบหนึ่งกลับแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์บางอย่าง

คืนนี้เธอไม่รอดมือฉันแน่ แม่กวางน้อย

“ปะ...เปล่าค่ะ ปาล์มหมายความว่าให้คุณฟรานซิสขึ้นไปนอนค่ะ คุณเมามากแล้วนะคะ” หญิงสาววัยสิบเก้าซึ่งกำลังศึกษาอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยชั้นปีที่สองด้านบริหาร ด้วยความหวังที่ว่าหลังจากจบการศึกษาจะตอบแทนทำงานในบริษัทของผู้มีพระคุณ เจ้าของเรือนร่างบอบบาง ทว่าหน้าอกอิ่มล้นเกินตัว ดึงดูดให้สายตาคมไล่มองตั้งแต่โครงหน้าเรียวรูปไข่มาถึงปลายจมูกเล็กเชิดรั้นรับกันกับดวงตากลมโตดูบ้องแบ๊วไร้เดียงสา รอยบุ๋มบริเวณข้างแก้มใส แต่อะไรก็ไม่เท่าริมฝีปากบางรูปกระจับน่าจูบที่เห็นทีไรทำเอาเลือดในกายหนุ่มหล่อหาตัวจับยากแล่นพล่านขึ้นมาชนิดไม่ทราบสาเหตุ

“ให้ไปนอนแล้วเธอจะบริการฉันใช่หรือเปล่า หืม?” ฟรานซิสยังถามต่อจนคนฟังชักไม่แน่ใจ

“คุณฟรานซิส นี่ปาล์มเองนะคะ” เจ้าตัวเพ่งมองใบหน้าแดงก่ำที่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบด้วยสายตาเป็นห่วงและพยายามบอกกับคนเมาไม่ได้สติให้รับรู้ว่าเธอคือน้องสาวของเขา ที่สำคัญคือคนที่เขาเกลียด

“จะเป็นใครหน้าไหนก็ช่าง ไหนว่าจะพาพาฉันไปนอนไงทูนหัว" คนเมาลากเสียงยาวก่อนจะส่งเสียงหัวเราะหึๆ ในลำคอ ช่างเป็นโอกาสเหมาะที่ผู้ให้กำเนิดไม่อยู่บ้าน ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยยอมรับและเห็นด้วยกับจุดประสงค์ของมารดาซึ่งรับเด็กคนนี้มาเลี้ยงดู ตอนแรกท่านคิดแค่ว่าตนอิจฉาตามประสาเพราะเป็นลูกชายเพียงคนเดียวมาตลอดไม่อยากถูกแย่งความรัก แต่บัดนี้ฟรานซิสได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าไม่เคยคิดจะยอมรับน้องสาวนอกไส้คนนี้และจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

​“ถึงแล้วค่ะ ค่อยๆ นะคะ” มือเรียวเอื้อมไปเปิดประตูบานใหญ่พร้อมกับพาเรือนร่างกำยำไม่ต่างจากยักษ์ปักหลั่นลงไปบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์

​“เดี๋ยว! มาสนุกกันก่อนสิ อึกก...” สองมือหนาไขว่คว้าแขนเล็กไว้ไม่ให้ลุกหนีไปไหน

​“คุณฟรานซิส ปล่อยปาล์มก่อนค่ะ ปาล์มจะกลับไปนอน” เจ้าตัวพยายามบิดกายหนีพร้อมปฏิเสธเสียงหลง

​“ก็นอนด้วยกันที่นี่สิ” คนเมาดึงร่างบางให้ลงมาขนาบด้านข้าง ยิ่งพอเห็นอีกฝ่ายจนมุม เขาก็ยิ่งรุกหนักโดยการพลิกร่างตนเองขึ้นมาพันธนาการแม่กวางน้อยที่ส่งสายตาตื่นตระหนกมาให้ราวกับเห็นผี

​“ระ...เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ จะนอนเตียงเดียวกันได้ยังไง” น้ำเสียงหวานปนความเศร้าอยู่ในที ยอมรับอย่างไม่อายว่าแอบหลงรักลูกชายคนเดียวของผู้มีพระคุณ ตลอดเวลาที่ผ่านมามักจะติดตามข่าวของอีกฝ่ายผ่านสื่อโซเชียล แม้จะอยู่ไกลกันแค่ไหน หัวใจก็เป็นของผู้ชายคนนี้เสมอ

​“ไม่ได้เป็นก็ทำให้เป็นได้นี่” สิ้นเสียงใบหน้าคร้ามคมก็ซุกไซ้ลงไปบนซอกคอขาวเนียน ก่อนจะไล่ต่ำลงไปยังเปลือกตาสวยจวบจนถึงริมฝีปากสีหวาน ไม่มีส่วนไหนที่เขาไม่แตะต้อง ทุกซอกทุกมุมบนใบหน้าถูกคนเมา(ดิบ)สำรวจตรวจตราโดยเฉพาะริมฝีปากเล็กที่ถูกดูแลเป็นพิเศษ ในคราแรกวงหน้าสวยพยายามดิ้นหนีสัมผัสร้ายกาจพัลวัน แต่สุดท้ายก็ยอมโอนอ่อนผ่อนตาม ด้วยชั้นเชิงที่เหนือกว่าบวกกับหัวใจที่อ่อนยวบของตนเอง เธอจูบตอบเขาราวกับโหยหาสัมผัสมาเนิ่นนาน

​