บทที่ 57 รอยอดีต

ณ บ้านพักริมทะเลของสรวง

ชายชราวัยเจ็ดสิบหกปีนั่งมองเรือประมงที่แล่นไปในเวิ้งทะเลกว้าง เกลียวคลื่นไล่ตามหลังเรือไปเหมือนลูกน้อยร้องตามพ่อแม่ หัวเรือแหวกสายน้ำออกจากกันมุ่งไปข้างหน้าไม่เหลียวหลัง ดวงตะวันที่ตั้งฉากกับผืนทะเลกว้างสาดแสงลงมาอย่างแรงไม่เหลือเค้าว่ามันเป็นฤดูมรสุม

สายลมหอบเอาไอร้อนลอยมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ