บทที่ 75 คนนี้ที่ใช่

“เพลิน”

น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยเรียกชื่อคนรักส่งผลให้ปลายนิ้วเรียวหยุดชะงักแล้วหันมามองทางต้นเสียง

แต่ทว่า… ริมฝีปากที่กำลังจะแย้มยิ้มของคามาร์ต้องชะงักลงเพราะดวงตาคู่นั้นมันเลื่อนลอยชอบกล เจ้าของใบหน้าเรียวเล็กหันมาหา แต่ทว่าดวงตากลับมองเลยไปไกลอย่างไร้โฟกัส

คามาร์ตัวชาวาบ เขาค่อย ๆ ยื่นฝ่ามือไปข้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ