บทที่ 26 ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้

เนิ่นนานกว่าพาริชจะยอมผละปากออกมาจากปากนุ่มของเธอ เขาช่วงชิงความหวานจากปากเธอ โดยที่ไม่ยอมให้เธอได้ทักท้วงอะไรเขาอีก กระทั่งเขาช่วงชิงลมหายใจของเธอ ดูดกลืนความหวานจากปากเธอจนพึงพอใจแล้วพาริชถึงได้ยอมผละปากออก ชายหนุ่มยังคงก้มหน้าลงมองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเขาตรงนี้ เขาไม่ได้รู้สึกกระอักกระอ่วนใจเลยนั...