บทที่ 115 ในวันที่สายไป ๕๐%

"เฮ้อ..." 

"หึหึ ขนาดนั้นเลยเหรอ"

"นายไม่ใช่ฉันนายไม่เข้าใจหรอก คอยดูนะฉันจะเอาคืนนายเอาให้หัวเราะไม่ออกเลยคอยดู" เสียงคาดโทษพร้อมกับนิ้วเรียวเล็กใบหน้าจริงจังริมปากอวบอิ่มยื่นออกมาเล็กน้อยทำให้ฮันเตอร์อดที่จะโน้มลงมาจูบยังปากเล็กหนักๆ ไม่ได้

มือหนายกขึ้นมาลูบเช็ดน้ำลายใสออกจากริมฝีปากอิ่มหลังจากถอน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ