บทที่ 48 สายเลือดเดียวกัน

“ค่อย ๆ หายใจรันดา ฉัน ไม่สิ ตอนนี้ฉันควรเรียกแทนตัวเองว่าพ่อแล้ว” มาร์ครอฟยังคงยิ้มและอดรู้สึกสงสารรันดาไม่ได้ ‘คงตกใจแย่’

“พ่อเข้าใจความรู้สึกที่หนูเป็นอยู่ตอนนี้ เข้าใจมาก เข้าใจอย่างดีเลยล่ะ แต่มีสิ่งที่พ่ออยากจะถาม ว่าหนูกำลังตกใจที่ได้รู้ว่าตัวเองเป็นทายาทคนหนึ่งของชอว์นคาร์เลนและมีพี่ชายอีกส...