บทที่ 10 10
“เธอหามาคืนฉันไม่ได้หรอกเด็กน้อย”
“...” มันก็จริงอย่างที่เขาพูดทุกอย่าง
“ทางเลือกของเธอมันไม่มีตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” เพราะถ้ามีทางเลือกที่ดีกว่านี้ เด็กสาวที่รักตัวเองอย่างเธอคงไม่เลือกมาเป็นเด็กเลี้ยง
“หยุดร้องไห้แล้วมาทำตัวน่ารัก ๆ ทำให้ฉันมีความสุขให้คุ้มกับเงินที่ฉันต้องจ่ายให้เธอในแต่ละเดือน”
อลันไม่ได้ทำเสียงดุ น้ำเสียงของเขายังคงความนุ่มนวลเหมือนเดิม ส่วนคนที่ตอนนี้คิดแล้วปลงกับเส้นทางที่เลือกพยายามจะทำให้น้ำตาแห้งโดยไวที่สุดแต่มันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่ใจต้องการ
“หนูกลัวค่ะ ฮึก กลัวทำให้คุณมีความสุขไม่ได้”
“ฉันไม่ชอบคนที่คิดว่าตัวเองทำไม่ได้ ทั้งที่เธอยังไม่ได้ลองทำเลย”
“หนูไม่เคยมีแฟนนี่คะ หนูไม่รู้ว่าต้องทำยังไงผู้ชายถึงจะชอบ ฮือ” ความในใจทั้งนั้น เธอไม่เคยเอาอกเอาใจผู้ชายคนไหนเลย มีแต่อ้อนน้ามัชกับอ้อนเพื่อนกิ๊กเท่านั้น
อลันลอบถอนหายใจเมื่อคิดว่าเขาเลือกถูกคนหรือเปล่า เมษามีข้อดีคือเธอยังบริสุทธิ์และเรื่องนี้สร้างความตื่นเต้นในกายชายหนุ่มอย่างเขามาก แต่ข้อเสียคือเธออ่อนประสบการณ์เรื่องพวกนี้เกินไปและเขาคงต้องเสียเวลาสอนเธอสักหน่อย
หากถามว่าเพราะอะไรเขาถึงยังดึงเธอไว้ทั้งที่จะหาเด็กคนใหม่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ อลันเองก็หาคำตอบไม่ได้เหมือนกัน อาจเป็นเพราะความจริงใจไม่เสแสร้งของเมษา ความไร้เดียงสาแต่มีความเข้มแข็งซ่อนอยู่ของเธอละมั้งคือสิ่งที่ทำให้อลันเริ่มสนใจในตัวเด็กสาวคนนี้
“ฉันจะสอนเธอให้รู้ว่าควรทำแบบไหนฉันถึงจะชอบ และเราคงต้องเริ่มจากเรื่องเบสิกก่อน” เมษาถูกเขาอุ้มขึ้นจากเตียง สองแขนกอดรอบคอของเขาไว้หลวมๆ ช้อนสายตาขึ้นมองและเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย
“คุณอลันจะพาหนูไปไหนเหรอคะ”
อลันไม่ตอบคำถามแต่เขาพาเธอเดินออกจากห้องและเข้ามาอีกห้องหนึ่งซึ่งอยู่ติดกับห้องนอนของเขา ภายในห้องนี้จากที่เห็นเมษาขอเดาว่าห้องนี้เขาน่าจะใช้เป็นห้องพักผ่อน เพราะเธอเห็นโซฟาเบดหุ้มหนังอย่างดีและจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ที่เอาไว้สำหรับดูหนัง แสงสีในห้องนี้ค่อนข้างมืดมีเพียงแสงไฟจากไฟดาวน์ไลท์ตามมุมห้องเท่านั้น
‘บรรยากาศเหมือนอยู่ในโรงหนังที่ย่อส่วนเลย’
“เราจะดูหนังกัน” อลันอุ้มเมษามานั่งลงที่โซฟาเบด จับท่าทางให้เธอเอนตัวลงนอน ให้นอนอยู่ในท่าที่สบายตัวเพื่อพร้อมสำหรับการนอนดูหนังเป็นเพื่อนเขา
“ปกติคุณอลันดูหนังบ่อยเหรอคะ”
“ไม่บ่อย” ตอบคำถามแค่สั้น ๆ ขณะเปิดหน้าจอแล้วเข้าสู่หมวดหนังที่เขาลิสต์เอาไว้ดู กดเล่นและเอนตัวลงนอนตะแคงข้างหันไปทางเมษา
“ดูคนเดียวมันเหงาน่ะ”
“แล้วคุณอลันชอบดูหนังแนวไหนคะ” วันนี้เธออาจจะเป็นฝ่ายถามเขาเยอะสักหน่อย เพราะไหน ๆ ก็ต้องเป็นเด็กเลี้ยงของเขาแล้ว เมษาคิดว่าเธอควรเรียนรู้และจดจำว่าอะไรที่เขาชอบและอะไรที่เขาไม่ชอบ
“ไม่มีแนวที่ชอบ ฉันจะเลือกดูตามอารมณ์ตอนนั้นว่าอยากจะดูแนวไหน อย่างเช่นตอนนี้หนังที่ฉันอยากดู...”
ตั่บ ตั่บ ตั่บ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังออกมาจากจอมอนิเตอร์ทำเอาเมษารีบหลุบตาของตัวเองลง เธอไม่คิดว่าเขาจะอยากดูหนังอีโรติกตอนนี้นี่ ‘คนบ้า’ อดค้อนเขาไม่ได้ นี่เขาอยู่ในอารมณ์อย่างว่าจริงหรือแค่อยากจะแกล้งเธอให้อายกันแน่
“ไม่ดูหน่อยเหรอ”
“หนูขอปิดตาดูเป็นเพื่อนคุณอลันแทนนะคะ”
“เธอเป็นเด็กน้อยในสายตาของฉัน แต่อายุของเธอโตพอที่จะดูหนังแบบนี้ได้แล้วนะหรือว่าตั้งแต่โตมาเธอไม่เคยดูหนังโป๊เลย”
เป็นการถามที่เรียบง่ายเหมือนชวนคุยเรื่องทั่วไป แต่ไม่รู้ทำไมใบหน้าของเมษาถึงได้เห่อร้อนขึ้นมาเสียอย่างนั้น เธอยอมรับนะว่าไม่เคยดูหนังอีโรติกแบบเต็ม ๆ เธอเคยเห็นเป็นคลิปสั้น ๆ เท่านั้นและไม่เคยนอนดูข้างผู้ชายแบบตอนนี้ด้วย
“เธอควรดูไว้นะ จะได้ไม่เขินตอนที่เราทำจริง”
ไม่เขินก็แย่แล้วคุณขา...
เมษารีบพลิกตัวนอนหันหลังหลบสายตานิ่งลึกของเขา มุมปากเขายิ้มแต่สายตาคู่นั้นกำลังทำให้เธอหายใจได้ไม่ทั่วท้อง ไหนจะเสียงครวญครางอื้ออ้ากับบทรักโรมรันสุดเร้าร้อนจากในจอนั่นอีก เมษาประจันหน้ากับอลันไม่ไหวจริง ๆ ขอหันหลังให้เขาแทนแล้วกัน
“ชอบใส่ชุดเป็นแบบซิปหลังเหรอ” เสียงเอ่ยถามจากคนที่เธอนอนหันหลังให้เขา หนังที่ฉายในจอเมษาขอไม่สนใจแล้ว ได้ฟังแค่เสียงร่างกายของเธอก็ร้อนวูบวาบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ‘น่าอายมาก’
“เปล่าค่ะ” เมษาตอบตามความจริง เธอไม่ชอบใส่อะไรที่มันยุ่งยากเลย อย่างเช่นการที่มีซิปอยู่ด้านหลังมันไม่สะดวกเลยสักนิดที่จะต้องรูดซิปหลังขึ้นด้วยตัวเอง
“ไม่ชอบ...ก็ถอดออกสิ”
เฮือก!!
