บทนำ
บท 1
“ค่าผ่าตัดไม่ใช่น้อย ๆ เลยนะหนู ต่อให้ทำงานหามรุ่งหามค่ำติดต่อกันทุกวัน แล้วยังได้เงินแค่วันละไม่กี่ร้อยบาท พี่ว่าเราน่ะจะล้มก่อนจะหาเงินมาจ่ายค่าผ่าตัดให้โรงพยาบาลได้นะ”
นามบัตรถูกยัดใส่มือของเด็กสาวที่นั่งอยู่ด้านข้าง แม้ว่าเธอจะไม่ได้สนใจมันเลยสักนิดเดียว แต่ก็ยังคงถือนามบัตรนั้นไว้สายตานิ่งมองชื่อและเบอร์โทรศัพท์ที่อยู่บนนั้น
‘เมนี่ 097-xxx-xxxx’
“ถ้าตัดสินใจได้แล้วอย่าลืมโทรหาพี่นะ”
หญิงสาวผู้*(เหมือนจะ)หวังดี ส่งยิ้มให้ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง แต่ก่อนที่เธอจะเดินออกจากตรงนี้ไปเธอขอแนะนำตัวเองอีกสักครั้งเผื่อว่าเด็กสาวที่น่าสงสารคนนี้จะยังจำชื่อของเธอไม่ได้
“พี่เมนี่นะจ๊ะ ชื่อเดียวกับในนามบัตร”
“...”
ไม่มีเสียงตอบกลับ ไม่มีการพยักหน้าตอบรับ มีเพียงความเงียบงันเท่านั้นที่ได้รับจากเด็กสาวคนนี้ และเมื่อเห็นดังนั้นการจะยืนรอจนได้รับความสนใจคงเป็นการเสียเวลาเปล่า หญิงสาวเอื้อมมือมาวางบนบ่าเล็กเหมือนต้องการแสดงความเห็นใจก่อนจะตัดสินใจเดินจากไป
“มันจะต้องมีทางอื่นสิ เธอจะต้องหาทางได้แน่เมษา เธอต้องทำได้”
เมษา อายุ22ปี ตอนนี้เธอกำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่4 สาขาบริหารธุรกิจและเทอมนี้เป็นเทอมสุดท้ายแล้วที่เธอจะได้ใช้ชีวิตนักศึกษา ทว่า ชีวิตในเทอมสุดท้ายของเธอไม่ได้ง่ายเลยเมื่อเมษาต้องพบกับเรื่องราวที่ไม่คาดฝันและเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ทำให้เธอตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากและมันหนักเกินไป
‘เงินเป็นล้าน’ ที่เมษายังคิดไม่ตกว่าเธอจะไปหามาจากที่ไหน เธอยังเรียนไม่จบจะไปขอกู้หรือหยิบยืมจากใครก็ไม่ได้แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม แม้จะลำบากมากเพียงใดเพื่อผู้มีพระคุณแล้ว เธอจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อหาเงินมารักษาน้าของเธอให้ได้
ทุกวิถีทางและต่อให้ท้ายที่สุดแล้วมันจะเหลือแค่วิธีเดียวเธอก็จะทำ แม้จะต้องขายศักดิ์ศรีของตัวเองก็ตามเพื่อน้าของเธอแล้วเมษายอมทำได้ทั้งนั้น...
ห้องพักแพทย์
“สวัสดีครับคุณเมนี่” เสียงเรียบตอบรับจากสายที่โทรเข้ามาหานายแพทย์หนุ่ม ในขณะที่มือของเขากำลังกดเครื่องทำกาแฟอัตโนมัติเพื่อจิบรอในช่วงพักของตัวเอง
(เมนี่จะโทรมาแจ้งว่า ตอนนี้เมนี่เจอเด็กที่เหมาะกับความต้องการของคุณหมออลันแล้วนะคะแต่ต้องให้เวลาน้องเขาตัดสินใจสักหน่อยค่ะ)
“ผมขอย้ำเรื่องความปลอดภัยอีกครั้ง รบกวนคุณเมนี่พาเด็กคนนั้นไปตรวจร่างกายด้วยนะครับและที่สำคัญต้องบรรลุนิติภาวะแล้ว”
(รับทราบค่ะคุณหมออลัน เมนี่จะจัดการให้เรียบร้อยรับรองว่าเด็กคนนี้ร่างกายแข็งแรงปลอดภัยไม่มีโรคแน่นอนค่ะ คุณหมอเชื่อใจเมนี่เรื่องนี้ได้เลย)
“ครับ ผมเองก็คาดหวังว่าคุณเมนี่คงไม่ทำให้ผมต้องรู้สึก ตัดสินใจพลาด ที่ไว้ใจคุณเมนี่นะครับ”
(ไว้ใจเมนี่ได้ค่ะ ระดับเมนี่ไม่มีคำว่าพลาด)
“ผมก็หวังให้เป็นเช่นนั้น ผมจะรอวันที่คุณเมนี่พาคนที่ผมต้องการมาพบนะครับ”
(อีกไม่นานเกินรอค่ะคุณหมออลัน)*
กดวางสายพร้อมมุมปากที่ถูกยกขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาที่มักแสดงออกอย่างเป็นมิตรเสมอถูกแปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่ง จนไม่สามารถเดาได้เลยว่านายแพทย์หนุ่มคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่
“หึ”
“เงินมันซื้อได้ทุกอย่างแม้กระทั่ง...ร่างกาย”
นายแพทย์ อลัน แอนเดล นิธิรัตนจินดา หรือ คุณหมออลัน อายุ30ปี อลันเป็นหนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกาและตอนนี้เขาคือศัลยแพทย์ผู้ชำนาญการด้านการผ่าตัดหัวใจและทรวงอก
อลันประสบความสำเร็จในอาชีพตั้งแต่อายุยังน้อยและชื่อเสียงของเขาไม่ได้มาเพราะโชคช่วยแต่ได้มาเพราะความสามารถของตัวเอง แม้เขาจะถูกชื่นชมมากแค่ไหนแต่อลันไม่เคยทำตัวอยู่เหนือกว่าใครและเขาเปิดรับทุกความคิดเห็นและพร้อมจะเรียนรู้อยู่เสมอ
นายแพทย์หนุ่มที่ทั้งหล่อ โสด และรวยมากคนนี้ภายนอกเขาคือคนสุภาพพูดจาน่าฟัง อัธยาศัยดี สาวๆ ต่างอยากได้เขาเป็นแฟนกันทั้งนั้น แต่หารู้ไม่ว่าสิ่งที่เห็นมันก็แค่เปลือกนอกของผู้ชายที่ชื่อ อลัน
ภาพลักษณ์ที่เขาอยากแสดงออกให้เห็นว่าเขาเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่ประกอบอาชีพเป็นนายแพทย์ เป็นคนที่ใจดีกับทุกคนและดูเข้าถึงง่าย แท้จริงแล้วตัวตนของเขามันเป็นอีกอย่างและอลันไม่ต้องการให้ใครได้รู้จักตัวตนและนิสัยที่แท้จริงของเขา ยกเว้นคนที่เขาอนุญาตให้ได้เห็นเท่านั้น
:
“ขอบคุณมาก ๆ นะกิ๊กที่ช่วยเมทำรายงาน ถ้าไม่ได้เพื่อนรักคนนี้เราไม่รู้เลยว่าจะเรียนจบได้ยังไง” เมษาเดินควงแขนกิตติยาเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอก่อนจะพากันเดินออกจากห้องเรียนไป
“เพื่อนกันก็ต้องช่วยเหลือกันสิ” กิตติยายกมือขึ้นมาวางทับบนมือของเมษาและที่พูดออกไปเธอหมายความตามที่พูดจริง ๆ อะไรที่เธอพอจะช่วยเหลือเพื่อนคนนี้ได้เธอก็อยากจะช่วยให้ได้มากที่สุด
กิตติยากับเมษาเป็นเพื่อนกันตั้งแต่อยู่ปี1 ทั้งสองคนต่างที่มาไม่เคยพบกันมาก่อนแต่ด้วยนิสัยที่เหมือนๆ กันทำให้ทั้งสองคนสนิทกันเร็วมากและเป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่นั้นมา
เวลาที่คนใดคนหนึ่งมีเรื่องทุกข์ใจอีกคนจะคอยรับฟัง ปัญหาอะไรที่ช่วยได้ทั้งสองคนจะไม่รีรอที่จะยื่นมือเขาไปช่วยอีกคนทันที แต่หากปัญหาไหนที่ใหญ่เกินจะช่วยได้ก็จะทำหน้าที่เป็นผู้รับฟังที่ดี คอยพูดให้กำลังใจและเติมพลังบวกให้แก่กันเสมอ
บทล่าสุด
#99 บทที่ 99 99
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#98 บทที่ 98 98
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#97 บทที่ 97 97
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#96 บทที่ 96 96
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#95 บทที่ 95 95
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#94 บทที่ 94 94
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#93 บทที่ 93 93
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#92 บทที่ 92 92
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#91 บทที่ 91 91
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#90 บทที่ 90 90
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"













