บทที่ 12 12

“อื้อ” เสียงครางหวานหลุดออกมาจากคนตัวเล็ก สองมือกำเสื้อของอลันไว้แน่น ความรู้สึกแปลกใหม่ผุดขึ้นมาในร่างกายของเมษา มันวาบหวาม หัวใจเต้นแรง รู้สึกตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยตื่นเต้นได้เท่านี้มาก่อน

“เก่งมาก” อลันหยุดจูบเพื่อเอ่ยชมคนตัวเล็ก ครั้งแรกของเธอถือว่าทำได้ไม่แย่และเขาต้องการให้เมษาได้พักหายใจเติม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ