บทที่ 25 25

เสียงครางหวิวเล็ดลอดไรฟันออกมาเพราะเมษาพยายามกลั้นเอาไว้ เธออายที่ตัวเองปล่อยเสียงแบบนั้นแต่ก็ยากหลือเกินที่จะฝืนร่างกายไม่ให้มันเป็นไปตามสัญชาตญาณของมัน ความเสียวแล่นแปลบขึ้นมาจนรู้สึกได้ถึงการเกร็งบริเวณหน้าท้องของตัวเอง

“ปล่อยมันออกมาเด็กน้อย ไม่ต้องกลั้นเสียงของเธอ”

“แต่หนูอาย”

เขายังใจดีหยุด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ