บทที่ 37 37

“เธอรู้ตัวก็ดี” เสียงของอลันอ่อนลง แววตาของเขาก็เช่นกัน ดูเหมือนว่าคำพูดของเมษาทำให้อลันมีสติขึ้นมา

“ฉันอยากให้เธอรับความช่วยเหลือจากฉันเรื่องค่าผ่าตัดและค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการผ่าตัดในครั้งนี้ด้วย เพราะมันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะให้เธอในฐานะ เด็กเลี้ยงของฉัน...”

“คุณอลันหมายความว่ายังไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ