บทที่ 42 42

“คุณแม่อย่าว่าอลันเลยนะคะ ออยชินแล้วค่ะ”

ทำเสียงน้อยอกน้อยใจ รับบทเป็นนางเองที่รับได้ทุกอย่าง อลันถึงกับส่ายหน้าเอือมระอา

ไม่รู้ว่ามารดาของเขาจะถูกอกถูกใจอะไรอารยานักหนา เพราะเขาไม่เห็นจะเห็นสิ่งที่น่าสนใจในตัวผู้หญิงคนนี้เลยสักนิดเดียว ผู้หญิงที่มีแต่ความเสแสร้ง ไม่จริงใจ และคิดถึงแต่ตัวเอง คนแบบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ