บทที่ 32 เด็กเลี้ยงที่ไร้ค่า 10.4

@เวลา 20.15 น. ณ ห้องรับแขก คฤหาสน์อัศวเมธากุล

“ลลิษา” ธามวินทร์เรียกชื่อหญิงสาวหลังผู้เป็นมารดาเดินออกจากบ้านไปแล้ว

“คะ” เธอหันมามองด้วยใบหน้าที่พยายามทำให้เป็นปกติ

“เธอไม่จำเป็นต้องย้ายออก” ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ฉันทราบค่ะ” ลลิษาตอบเบา ๆ

“แล้วทำไมถึงพูดว่าจะไป” เขาถาม

“เพราะฉันไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ