บทที่ 4 Chapter 4

เรือนกายของเขาแม้ว่าจะเป็นแค่ภายนอกยังสมบูรณ์แบบ ไม่ ต้องจินตนาการเลยว่า ภายใต้ชุดที่เขาสวมใส่เรือนร่างของชายผู้นี้จะ บึกบึนมากเพียงไร ดวงตาสีนิลคมกรืบของเขาที่จัดวางอยู่บนใบหน้า หล่อเหลาก็เช่นเดียวกัน แลดูมีอำนาจ มีมนต์ขลังคนที่มองสบตาแทบจะ พ่ายแพ้ศิโรราบ หนวดเคราที่ขึ้นเล็กน้อยยิ่งทำให้เขาดูมีพลังบารมี จน คนที่มองพากันหลบลี้สายตาที่ตวัดมอง

“นั่นไงคะคุณน้อง ท่านชีคจาร์ฟา อาบู คารม อัลดุลลาห์ เจ้าของโรงแรมแห่งนี้ไงคะ”

ประภัสสรหันไปบอกมัลลิกาที่หันไปมองบุรุษรูปงามที่ประภัสสร บอกนางว่าคือเจ้าของโรงแรมนี้และเป็นชายหนุ่มที่ถูกผู้หญิงทิ้ง

“สวัสดีค่ะท่านชีคจาร์ฟา ดิฉันเป็นเกียรติมากๆ เลยค่ะที่ท่านชีค มาร่วมงานนี้ด้วย”

ประภัสสรเจ้าของงานรีบตรงดิ่งไปต้อนรับจาร์ฟาที่จับจ้อง ดวงตาไปยังโต๊ะวีไอพีนิ่ง

“ฉันเมื่อย อยากนั่ง” เสียงเย็นชาของชีคหนุ่มกล่าวออกไป

“เชิญค่ะท่านชีค ดิฉันเตรียมโต๊ะไว้ให้แล้วค่ะ”

“ฉันอยากนั่งโต๊ะเดียวกับท่านรัฐมนตรี คุณจัดการให้ฉันได้มั้ย?”

คำพูดเชิงสั่งของจาร์ฟาดังขึ้น ทำให้เจ้าของงานอึ้งไปเพียงนิด เพราะโต๊ะที่นางจัดเตรียมไว้ให้ชีคหนุ่มนั้นคือ โต๊ะวีไอพีอีกตัว ในเมื่ออีก ฝ่ายต้องการ นางก็พร้อมจะจัดให้ได้ดั่งใจ

“จัดการได้ค่ะท่านชีค เชิญค่ะ”

ประภัสสรรีบเชื้อเชิญแขกวีไอพีที่รั้งตำแหน่งเจ้าของสถานที่ไป ยังโต๊ะพิเศษด้านหน้าเวที เพื่อที่จะได้มองเห็นเหล่านางแบบสวมใส่ เครื่องประดับในการประมูล

โต๊ะวีไอพีถูกจัดวางแบบไม่เหมือนใคร มีโต๊ะตั้งอยู่ตรงกลาง โดย มีเก้าอี้แสนนุ่มห้าตัวเรียงรายล้อมตัวโต๊ะในรูปครงวงกลม การจัดเรียง เช่นนี้ทำให้คนที่นั่งโต๊ะนี้ทุกคนสามารถมองเห็นการเดินโชว์ เครื่องประดับบนเวทีได้โดยไม่ต้องเหลียวหลังมอง

“คุณณรงค์คะ ท่านชีคจาร์ฟาค่ะ” ประภัสสรแนะนำตัวให้ทั้ง สองรู้จักกันอย่างเป็นทางการ

“สวัสดีครับท่านชีค”

ชาญณรงค์ลุกขึ้นยืน ก่อนจะยื่นมือออกมาตรงหน้า เพื่อให้อีก ฝ่ายจับมือตอบเป็นการทักทายแบบสากล ทว่าจาร์ฟาหาได้ยื่นมืออกไป เขากลับหลุบตาตํ่ามองมือของชาญณรงค์ ก่อนจะยกดวงตาขึ้นมอง ใบหน้าของเจ้าของมือ

“สวัสดี” พูดจบก็ยื่นมือมาจับมือข้างนั้นของชาญณรงค์ที่ค้าง เติ่งอยู่นาน

“ผมดีใจนะครับที่ได้เจอท่านชีคที่นี่ ปลายเดือนหน้าผมจะไป ประชุมเรองการค้าระหว่างประเทศที่จามาลย์พอดีเลยครับ” ชาญณรงค์ เปิดปากพูด

“ครับ ผมก็ได้รับรายงานเช่นนั้นเหมือนกัน” เสียงเรียบตอบ กลับไป

“ผมจะแนะนำภรรยาและลูกชายให้ท่านชีครู้จักนะครับ มัลลิกา ภรรยาของผมครับ คนนี้ก็ชาญวิทย์ลูกชายคนโตครับ”

จาร์ฟาปลายตามองเจ้าของชื่อทั้งสองคนด้วยสายตาที่แตกต่าง กัน เขามองมัลลิกาที่พนมมือไหว้เขาด้วยสายตานิ่งเฉย ต่างกับอีกคนที่ ลุกขึ้นยืนแล้วยื่นมือมาตรงหน้า ดวงตาคมกริบเปลี่ยนเป็นสีแดงวาว โรจนํในบัดดล พยายามกดทับอารมณ์ขุ่นมัว ความแค้นที่พลุ่งพล่านใน อกเต็มกำลัง ยื่นมือออกไปจับมือของชาญวิทย์ แล้วออกแรงบีบจนอีก ฝ่ายเบ้หน้า

“สวัสดีครับคุณชาญวิทย์ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

คำพูดภาษาไทยที่ค่อนข้างชัด เปล่งผ่านริมผีเปากหนาได้รูปของ จาร์ฟา นำความแปลกใจเล็กน้อยมาให้กับบุคคลที่ได้ยิน เพราะไม่คิดว่า ชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าจะพูดภาษาไทยได้ แต่ก็ไม่มีใครถามถึงเหตุผล นั้น

“สวัสดีครับครับท่านชีค เป็นเกียรติมากครับที่ได้รู้จักท่านชีค” ชาญวิทย์ทักทายโต้กลับ ข่มความเจ็บจากแรงบีบมือของจาร์ฟา เต็มที่ ก่อนจะดึงมือออกมาจากมือหนาของอีกฝ่ายอย่างเร่งด่วน ก่อนที่ กระดูกมือของตนจะหัก

ชาญวิทย์ไม่เข้าใจว่าเหตุใดจาร์ฟาถึงทำเช่นนี้กับตน ทั้งสายตา และการกระทำบ่งบอกว่าเกลียดและแค้นเขานักหนา เขาไปทำอะไรให้ ชีคหนุ่มเคืองขุ่น ชาญวิทย์ถามคำถามที่ตนเองต้องการรู้ในใจ พยายาม หาคำตอบด้วยตัวเอง ทว่าก็มองไม่เห็นคำตอบที่ต้องการรู้เลย

ชีคจาร์ฟาปรายตามองชาญวิทย์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ถัดจากเขาไป สองตัว แสยะยิ้มออกมานิดๆ การบีบมือเมื่อครู่มันเป็นปฐมบทในการแก้ แค้นเท่านั้น เพราะต่อจากนี้คือของจรง

เสียงพิธีกรบนเวทีดังขึ้นเรียกความสนใจของทุกคนให้มองไปยัง เวที ก่อนที่พิธีกรสาวจะเชิญให้รัฐมนตรีชาญณรงค์ขึ้นมากล่าวเปิดงาน การประมูลการกุศลในครั้งนี้ รัฐมนตรีชื่อดังขึ้นไปกล่าวเปิดงานตาม หน้าที่ หลังจากที่ชาญณรงค์กล่าวเปิดงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว รายการ ต่อไปคือการแสดงของเด็กพิเศษหนึ่งในมูลนิธิที่จะได้รับเงินบรีจาคใน การประมูลในครั้งนี้ เสร็จจากการแสดงชุดนี้การเริ่มต้นการประมูล เครื่องประดับเลอค่า

“เด็กๆ ค่ะ เตรียมตัวให้พร้อมนะคะ จะเรมการประมูลแล้วค่ะ”

เสียงของซันนึ่ชายประเภทสองที่ทำหน้าที่ดูแลความเรียบร้อย ของเหล่านางแบบกิตติมศักดิ้ทั้งหลาย ร้องบอกลูกหลานคุณหญิง คุณนายที่กำลังประทินโฉมถันอยู่ สิ้นเสียงชันนี่เหล่าชายฉกรรจ์หลาย คนก็เดินเข้ามาในห้องแต่งตัว ในมือพวกเขาถือกล่องเครื่องประดับราคา แพง โดยมีร่างของประภัสสรแม่งานเดินนำหน้ามา

“ชันนึ่เอาเครื่องประดับแจกให้นางแบบตามป้ายที่เขียนไว้ได้เลย นะ จบการแสดงชุดนี้ก็ให้นางแบบคนที่หนึ่งขึ้นเวทีได้เลย ส่วนกล่องนี้ เป็นชุดสุดท้ายที่จะเดิน ให้จันทร์ใส่นะ”

เจ้าของงานสั่งชันนี่ สาวประเภทสองหยิบกล่องเครื่องประดับที่ เขียนอยู่หน้ากล่องว่า “หัวใจจา?1ฟา” แล้วเปิดมันออกดู ดวงตาชันนี่ส่อง

กระทบกับความระยิบระยับของสร้อยเพชรเม็ดงาม และตื่นตาตื่นใจยิ่ง นักกับจี้ที่ทำจากพลอยแดงรูปหัวใจล้อมรอบด้วยเพชรอีกชั้นหนึ่ง สร้อย เพชรชิ้นนี้สวยงามมากเหลือเกิน