เทพบุตรฤาซาตาน

ความเย็นจากภายนอกวังแสนโอ่อ่าไม่ได้ทำให้อุณหภูมิภายใน ห้องรับรองห้องหนึ่งของวังเย็นตามไปด้วยเลย ตรงกันข้ามมันกับระอุ ร้อนไปด้วยเพลิงสวาทของคนสามคนที่กำลังนัวเนียบนเตียงใหญ่

ชีคจาร์ฟานอนเปลือยกายอยู่บนเตียง โดยมีสตรีชาวอังกฤษ และชาวสวีเดนกำลังสร้างความสุขและความเสียวซ่านให้กับเจ้าของ สถานที่อย่างสุดผีเมือ

“อืม...อย่างนั้นแหละดีมาก...อลิส”

เสียงพึงพอใจดังลอดมาจากปากหนาที่ปล่อยเสียงครางออกมา เบาๆ ยามที่รีมผีเปากที่แต่งแต้มด้วยสีล้มสด ครอบครองเรือนกาย ยิ่งใหญ่ของเขา ดึงเข้ารั้งออกอย่างเป็นจังหวะราวกับมืออาชีพ ส่วนสาว สวีเดนอ้าปากอมยอดอกของเขาทั้งซ้ายขวาสลับกันไปมา ในบางจังหวะ ก็ใช้ลิ้นปาดเสียไล้เบาๆ

ร่างหนาเกร็งเล็กน้อยเมื่ออลิสดูดเม้มกายแกร่งของเขาไปด้วย ขยับผลุบเช้าผลุบออกมาในซ่องปาก ใช้ปลายลิ้นแสนชํ่าชองตวัดเย้า

ตรงส่วนปลายตลอดเวลาที่ขยับปากดูดกลืน โซเฟียสาวสวีเดนก็ไม่ น้อยหน้า ตวัดปลายลิ้นไปตามผิวกายบึกบึนของเขา เรื่อยขึ้นมาถึง ลำคอแกร่งไล้ปลายลิ้นเบาๆ พอสยิวก่อนจะเลื่อนไปประกบจูบเรียวปาก หนา

ทว่ามือใหญ่กลับดันใบหน้าสวยเฉี่ยวให้ออกห่าง ไม่ยอมให้เธอ สัมผัสริมฝีปากของเขาตามความตั้งใจ ประหนึ่งหวงแหนริมฝีปากคู่นี้ เท่าชีวิต แม้ว่าร่างกายของเขาจะถูกหญิงอื่นมอบความสุขให้ แต่ริมฝีปากหนาได้รูปคู่นี้มีไว้ลำหรับหญิงที่เขารักเพียงคนเดียวเท่านั้น

“อย่าจูบ” เขาคำรามออกมา ส่งผลให้ดวงหน้าของโซเฟียเจื่อน ไปชั่วครู่ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเธอหลงลืมข้อตกลงที่ให้แก่กันไว้ว่า การบรรเลง เพลงสวาทจะไม่มีการจุมพิตดูดดื่ม เธอจึงเลื่อนเรียวปากอิ่มไปยังใบหู ใหญ่ของเขา หยอกล้อเล่นด้วยปลายลิ้น นำความซาบซ่านเข้าสู่อณูเนี้อ ในร่างหนา

“พอแล้ว” ชีคจาร์ฟาเอ่ยขึ้นมาไม่ดังมาก ทำให้สองสาวรู้งาน ทันทีว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไป โซเฟียหยัดตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะเอื้อมมือ ไปหยิบซองถุงยางอนามัย ฉีกมันออกแล้วหยิบเครื่องป้องกันออกมาจากซอง ต่อจากนั้นก็นำไปสวมใส่กายชายที่ผงาดใหญ่อวดศักดา

ร่างสาวสองร่างทอดกายนอนราบบนเตียงนอนกว้างใหญ่ ก่อนที่ชีคจาร์ฟาจะสอดกายอวบอ้วนเข้าสู่ซ่องทางรักของอลิส โซเฟียที่นอนอยู่ข้างๆ ก็ไม่ได้เปลี่ยวเหงา มีนิ้วใหญ่สองนิ้วของชายร่างโตล่วงล้ำ เข้าไปในร่างกาย นำพาความสุขให้กับสาวทั้งสองอย่างพร้อมเพรียง

เทพบุตรฤาขาตาน

“ท่านชีคขา ท่านชีค โอ้ว...อา...”

อลิสร้องครางไม่เป็นสรรพยามที่ถูกร่างใหญ่ประสานกายอย่าง รุนแรง เธอเด้งสะโพกหยัดสูงขึ้นรับแรงกำลังโถมที่เร็วดุจรถแข่งเหยียบ คันเร่งเกินสองร้อย รุนแรงเทียบเท่าเครื่องสูบอัดที่เดินกำลังเต็มเหนี่ยว พละกำลังทางเพศของชีคหนุ่มมากมายกว่าชายใดๆ ที่เธอเคยสัมผัสมา

“อา...ท่านชีค...อา...อืม”

โซเฟียก็ไม่น้อยหน้า นิ้วใหญ่ทั้งสองนิ้วที่เคลื่อนไหวตามแรง จังหวะของชีคหนุ่ม สร้างความหฤหรรษ์กับเธอไม่น้อย เพราะเขาดึงนิ้ว ออกเกือบสุดแล้วกระแทกเข้าไปจนสุดนิ้วยาวนั้น แม้ว่าจะไม่เหมือนกับ ได้ลิ้มรสกายชายอวบใหญ่เกินพอดีของเขา แต่ก็สร้างความมันให้กับเธอ ไม่น้อย

“โอ้ว...ลัยลา ลัยลา อา...ลัยลา”

ชื่อที่เปล่งออกมาหาใช่ชื่อของสองสาวไม่ แต่เป็นชื่อของสตรีที่ ฝากไว้ซึ่งความรักและความแค้นจนแน่นทรวง เขาไม่เคยลืมเธอได้เลย แม้สักนาที ตลอดหนึ่งปีมานิ้เขาถวิลหาแต่เธอ ทว่าความแค้นที่เธอฝาก ไว้นั้นเขาก็ยังกระหวัดถึงทุกนาทีเช่นกัน...ทั้งรักทั้งแค้นปะปนในหัวใจ

ระหว่างที่เขาซอยร่างกายอย่างเมามัน ดวงตาคมกริบดุจดั่ง พญาเหยี่ยวจะปิดสนิทตลอดเวลา เพราะเขาไม่ต้องการเห็นใบหน้าของ สตรีใต้ร่าง เขาพยายามนึกและจินตนาการอยู่ว่า ผู้หญิงที่เขากำลังโยก ตัวอยู่เหนือร่างสาวนั้นคือบุหลันหรือลัยลาของเขา และมันก็เป็นเช่นทุก

ครั้งที่ผ่านมา เขาไม่เคยบรรลุถึงความสุขได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว หลังจาก ที่เธอหนีเขาไปในวันนั้น

“ไม่นะคะท่านชีค ได้โปรด...อย่าเพิ่งไป”

อลิสร้องเสียงหลงเมื่ออยู่ๆ ชีคจาร์ฟาหยุดเกมสวาทลงกลางคัน เขายืดตัวลุกขึ้นนั่งถอนกายชายออกจากร่างของอลิส เช่นเดียวกันกับนิ้ว มือที่ถูกดึงออกมาจากช่องทางรักของโซเฟีย ก่อนจะถอดเครื่องป้องกัน ออก แล้วก้าวเดินลงจากเตียง คว้าเสื้อคลุมที่กองอยู่บนพื้นมาสวมใส่ สาวเท้ายาวๆ ไปยังประตูห้องเปิดมันออกแล้วกระแทกปิดเต็มแรง เดินหน้ามุ่งตรงไปยังห้องนอนของเขาที่ยังมีกลิ่นอายของความรัก ความ เสน่หา ความเร่าร้อน ความเจ็บปวดและความข่มขื่นคละคลุ้งอยู่มิเสื่อมคลาย

“ทำไม ทำไม ทำไม!!!....ทำไมฉันลืมเธอไม่ได้ชักทีลัยลา... ทำไม?”

จุดหมายที่ชีคจาร์ฟาเข้าไประบายความอัดอั้นหลังจากที่เข้าไป อยู่ในห้องส่วนตัวอันแสนหรูหราก็คือห้องน้ำ เขาใช้สายนั้าที่ไหลออกมา จากฝักบัวรินรดร่างกายรุ่มร้อนของตนเอง เพื่อให้ตับกลิ่นคาวพิศวาส คับความแค้นที่ปะทุเดือดขึ้นมาทุกครั้งที่นึกถึงเธอ...บุหลัน

“ฉันไม่ยอมเจ็บปวด ไม่ยอมทุกข์ทรมานคนเดียวแน่ เธอต้อง ได้รับบทเรียนที่ทำไว้กับฉัน...ลัยลา”

เสียงคำรามดุดันใต้สายนํ้าอันเย็นเฉียบ ดวงตาหนุ่มลุกวาวเจิด จรัสด้วยเพลิงไฟนับร้อย บ่งบอกถึงความแค้นที่ไม่มีวันจางหาย หากเขา ไม่ได้สั่งสอนให้สตรีนางนั้นได้รู้สำนึกว่า...

ถ้าเขารักก็รักหมดใจ...

ถ้าเขาแค้นขึ้นมาเมื่อไหร่...

จากเทพบุตรเช่นเขาก็จะกลายเป็นซาตานเมื่อนั้น...