บทที่ 5 Chapter 5

“โอ้โห!!...คุณหญิงสวยสุดๆ เลยค่ะ อิจฉาน้องจันทร์จังเลยที่ได้ ใส่สร้อยนี้”

ชันนี่พูดขึ้น คุณหญิงประภัสสรช่างเม้าท์หันซ้ายหันขวา จากนั้น ก็กระซิบข้างหูคู่สนทนา

“ฟังแล้วอย่าเอ็ดไปนะ สร้อยเพชรชุดนี้เจ้าของเขาเตรียมไว้ให้ คนรัก แต่คนรักกลับหนีตามผู้ชายอื่นไป เจ้าของเขาก็เลยเสียใจเอามา ประมูลซะเลย”

ดวงตาของชันนี่เบิกกว้างอีกรอบเมื่อได้ยินที่มาที่ไปของเครื่อง เพชรชุดนี้

“ผู้หญิงคนนั้นต้องโง่แน่ๆ เลยค่ะ ทิ้งชายหนุ่มผู้รํ่ารวยไปได้ยังไง ถ้าเป็นชันนี่นะชันนี่จะกระโดดเกาะไม่ปล่อยเลย ว่าแต่เจ้าของเครื่อง เพชรชุดนี้เป็นใครคะ?”

สาวประเภทสองช่างเม้าท์ถามสวน ความอยากรู้อยากเห็นขึ้น สมอง

“อย่ารู้เลย รู้มากไม่ดีหรอก รู้แค่นี้ก็พอ”

ประภัสสรตัดบทเอาดื้อๆ ทิ้งความสงสัยไว้ให้กับชันนี่เต็มๆ และ นั้นทำให้ความอยากรู้ของชันนี่มีเพิ่มมากขึ้น หากไม่รู้เรื่องในวันนี้ คาด ว่าคืนนี้จะนอนไม1หลับแน่ๆ

“โห...คุณหญิง หลอกให้อยากแล้วจากไปดื้อๆ เลยนะคะ บอก นิดนึงได้มั้ย อยากรู้ใจจะขาดแล้วนะคะ?”

ชันนี่ไม่ยอมแพ้ ทิ้งกลางคันอย่างนี้พาลท้องจะอืด นอนไม่หลับ เอาได้ ยิ่งอีกฝ่ายเล่นท่า ชันนี่ยิ่งอยากรู้

“ฉันไม่พูดกับแกแล้ว ฉันไปดูงานข้างนอกดีกว่า แกเตรียมงาน ให้ดีๆนะชันนี่ ถ้าทำดีถูกใจแล้วฉันจะบอกแก”

ประภัสสรพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไปจากห้องแต่งตัว ทำมกลางความอยากรู้เต็มอกของชันนี่ และความสงสัยบางประการที่ แล่นเข้ามาในหัว

ทำไมเจ้าของสร้อยเพชรจึงเจาะจงให้บุหสันสวมใส่สร้อยเสันนี้ “โธ่!!...บอกนิดนึงก็ไม่ได้ทำให้เราท้องอืดซะงั้น”

ชันนี่บ่นไล่หลังคุณหญิงเจ้าของงานก่อนจะหันไปสนใจงานของ ตนเองให้ดีที่สุด เสร็จงานแล้วค่อยไปเอาความดีความชอบ ไปเอา คำตอบที่ตนเองต้องการรู้

นางแบบคนแรกเดินออกมาจากด้านหลังเวที เดินอวดความ สวยงามของเครื่องประคับที่ตนเองใส่ไปตามเวทีที่บัดนี้เนรมิตเป็น แคทวอสัคชั่วคราว ก่อนจะมาหยุดยืนตรงจุดที่กำหนดไว้ และเริ่มการ ประมูล

นางแบบคนต่อไป เดินออกมาบนเวที เพื่อทำหน้าที่ของตน หลังจากที่การประมูลเคริ่องประตับของคนก่อนหน้าเสร็จสิ้น ไล่ไปทีละ

คนจนกระทั่งถึงบุหลันที่สวมใส่เครื่องเพชรชุดหัวใจจาร์ฟาเป็นคน สุดท้าย

บุหลันมีอาการสั่นอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเห็นบุรุษร่างงามคนหนึ่ง ทั่งอยู่บนโต๊ะวีไอพีด้านหน้าสุด ดวงตาสาวตื่นตระหนกและเบิกกว้าง พอประมาณ หัวใจเต้นถี่และรัวเร็ว อาการเย็นเฉียบรู้สึกได้บรีเวณมือ และปลาบเท้าทั่งสองข้าง

“ชีคจาร์ฟา.

บุหลันแสนสวยครางชื่อเขาอยู่ในใจ เขาคนนี้คือคนที่เธอไม่มีวัน ลืม เป็นคนที่อยู่ในหัวใจของเธอเสมอมาและตลอดไป ยิ่งเห็นดวงตาคม กรบจ้องมองมายังเธอด้วยสายตาร้อนแรงดุจเปลวเพลิงด้วยแล้ว บุหลัน แทบจะก้าวขาไม่ออก การเดินที่ซักซ้อมกันไว้ดิบดีดูจะรวนไปหมด นางแบบสาวจึงต้องตั้งสมาธิ ข่มความตกใจ ทำเป็นไม่สนใจ รึบทำ หน้าที่ของตนเองให้เสร็จสิ้นไวๆ เพื่อที่จะได้เดินลงไปจากเวทีแห่งนี้

...หลบหลีกนัยน์ตาสีนิลประกายวับที่ทำให้เธอละลายได้ทุกครั้ง ที่สบสายตา

จาร์ฟามองสตรีแสนโสภาบนเวทีเขม็ง ชุดราตรีสีนี้าเงินเข้มแบบ เกาะอกรัดรูป อวดสรีระสะโอดสะอง สีของชุดราตรียามที่ต้องแสงไฟบน เวทีช่วยขับผิวพรรณให้เปล่งปลั่ง น่าสัมผัสจนเขาจินตนาการไปว่า ตอนนี้ฝ่ามือของตนเองกำลังลูบไล้ผิวกายเนียนนุ่มอยู่ ก่อนจะค่อยๆ ปลดชุดราตรีสวยงามนั้นออกจากร่าง แล้วต่อจากนั้นอะไรจะเกิดขึ้นเขา แทบคิดไม่ออก เพราะสมองมันเต็มไปด้วยความปรารถนา ที่ลามเสียไป ทั่วร่างได้อย่างไม่ยากเย็น เพียงแค่เห็นสาวที่ทำให้เขาเจ็บปวดหัวใจ อย่างสุดแสน แล้วนำความแค้นมาให้เขาอย่างมากมาย

แต่แล้วดวงตาของเขาก็เปลี่ยนสีเมื่อเห็นชาญวิทย์โบกมือและ ยิ้มให้นางแบบสาวที่ส่งยิ้มบางๆ ตอบกลับมา มันเหมือนไฟโหมไหม้ใจ โหมความแค้นให้กระพือเดือดเต็มอก ต่อหน้าเขาบุหลันยังทำเช่นนี้ แล้ว ลับหลังเธอจะทำมากกว่านี้หรือไม่ เพียงแค่คิดเขาก็แทบทนไม่ไหวแล้ว

เขาจะเอาคืนคนที่ทำให้เขาเจ็บอย่างสาสม โดยเฉพาะเธอ... บุหลัน

“มาถึงชุดเครื่องประดับชิ้นสุดท้ายแล้วนะครับ เครื่องเพชรชุดนี้ เป็นของท่านชีคจาร์ฟาครับ ท่านได้นำเครื่องเพชรชุดหัวใจจาร์ฟา มาร่วมประมูลในครั้งนี้ด้วย เครื่องเพชรชุดนี้ประกอบด้วยสร้อยเพชร หนัก 30 กะรัต มีจี้ที่ทำจากพลอยแดงรูปหัวใจล้อมด้วยเพชรอีกหนึ่งร้อย ยี่สิบเม็ด ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ 1 ล้านบาทครับ”

เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้งที่ได้ยินราคาเริ่มต้นของการประมูล เพราะราคาที่ว่านั้นถูกกว่าราคาเป็นจรืงมากนัก มากชนิดที่ว่าคนละเริ่อง เดียวกัน แน่นอนที่คุณหญิงคุณนายและบุคคลชั้นสูงในสังคมต่างแย่งขิง กันประมูลยกใหญ่ ราคาจึงพุ่งสูงถึง 15 ล้านบาท

“50 ล้านครับ”

เสียงของชาญวิทย์ดังขึ้น ทำให้คนเหล่านั้นที่ต้องการจะได้ เคริ่องเพชรชุดนี้ปล่อยเสียงฮือฮาขึ้นมาอีกรอบ บางคนก็ถอดใจ บางคน ก็ไม่ยอมแพ้'แข่งประมูลอีกครั้ง จากห้าสิบล้านกลายเป็นเจ็ดสิบล้านและ ดูเหมือนว่ามันจะเพิ่มมากขึ้นเรอยๆ

“90 ล้านครับ”

ชาญวิทย์เอ่ยจำนวนเงินที่ร่วมประมูลอีกครั้ง และครั้งดู เหมือนว่าคุณหญิงคุณนายและอีกหลายคนที่ต้องการครอบครองจะล่า ถอย

“90 ล้านครั้งที่ 1 90 ล้านครั้งที่ 2 90 ล้านครั้งที่...”

เสียงของพิธีกรที่ทำหน้าที่อยู่บนเวทีหยุดลง เมื่อมีเสียงของบุรุษ คนหนึ่งดังขึ้นมา

“200 ล้าน”

พอสิ้นเสียงของจาร์ฟา ทั่วทั้งห้องจัดเลี้ยงแตกฮือราวกับผึ้งแตก รัง บุคคลที่เข้ามาร่วมการประมูลเพื่อการกุศล อื้ออึ้งไปกับจำนวนเงินที่ หลุดออกมาจากปากของชีคหนุ่ม ตามมาด้วยความสงสัยว่า จาร์ฟาจะ ประมูลไปเพื่ออะไรในเมื่อเครื่องเพชรชุดนี้เป็นของเขาเอง

“200 ล้านครั้งที่ 1 200 ล้านครั้งที่ 2 200 ล้านครั้งที่...”

เสียงของพิธีกรหยุดลงอีกครั้ง เมื่อมีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา พร้อม กับราคาการประมูลที่สูงขึ้น

“210 ล้านครับ”

ชาญวิทย์คือเจ้าของเสียงนั้น และนั้นทำให้ผึ้งแตกรังอีกครั้งหนึ่ง จาร์ฟาตวัดสายตามองคนที่ประมูลแข่งกับเขาเพียงนิด ก่อนจะตวัด สายตาไปมองสาวร่างสวยที่ยังคงยืนนึ่งบนเวที

เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับจาร์ฟา รู้จักจาร์ฟาคนนี้น้อยไปเสีย แล้ว

“500 ล้าน”

แน่นอนที่เสียงเซ็งแซ่จะดังขึ้นอีกครั้ง ราคาสูงขนาดนี้ไม่มีใคร กล้าประมูลแข่ง มีแต่ถอยทัพหลีกหนีกันเป็นทิวแถว ไม่เว้นแม้แต่ชาญ วิทย์ประภัสสรยิ้มน้อยยิ้มใหญ่หลังจากที่ได้ยินราคาการประมูลเครื่อง เพชรที่สูงถึงห้าร้อยล้านบาท ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงมาก

บุหลันที่ยืนแข้งขาสั่นบนเวทีตกใจไม่น้อยกับตัวเลขการประมูล ที่เปล่งออกมาจากปากของจาร์ฟา เธอกำลังสงสัยเหมือนกับอีกหลายๆ คนว่าเขาทำอย่างนี้ทำไม ในเมื่อชุดเครื่องเพชรก็เป็นของเขา บุหลันเห็น ความไม่ชอบมาพากลบางอย่าง

“500 ล้าน ครั้งที่ 1 500 ล้าน ครั้งที่ 2 500 ล้าน ครั้งที่ 3 ปิดการ ประมูลครับ ท่านชีคจาร์ฟาได้เครื่องเพชรชุดนี้ครับ”

เสียงปรบมือดังกระหึ่มหลังจากที่สิ้นเสียงพิธีกร เป็นการเสร็จสิ้น การประมูลอย่างสวยงาม เซ่นเดียวกับบุหลันที่เหมือนกับหลุดภาระอัน ยิ่งใหญ่ หมุนตัวเดินกลับเข้าไปหลังเวที

ทว่า...

“เดี๋ยวก่อน”

เสียงทรงพลังแฝงไว้ซึ่งอำนาจของจาร์ฟา ดังขึ้นขณะที่ปลายเท้า ของบุหลันกำลังจะก้าวเดินไป เธอจึงหันมาตามเสียงนั้นอย่างกรงเกรง

“มีอะไรเหรอคะท่านชีค?” ประภัสสรรีบเข้ามาสอบถามอย่าง เร่งด่วน สีหน้าตกใจ

“ฉันจะบอกความตั้งใจของฉันกับทุกคนก็เท่านั้นเอง”

ถ้อยคำของจาร์ฟาทำให้บุหลันรู้สึกถึงความเจ้าเล่ห์ที่ซ่อนเร้นอยู่ ในประโยคนั้น

“ความตั้งใจ” เจ้าของงานพูดทวนคล้ายกับเป็นคำถาม “ความ ตั้งใจอะไรคะ?”

“ฉันตั้งใจมอบเครื่องเพชรชุดนี้ให้กับภรรยาในอนาคต แต่ว่าเธอ กลับไม่รักดีหนีฉันไปอยู่กับชายอื่น ฉันก็เลยเอาเครื่องเพชรชุดนี้มา ประมูลเพื่อการกุศล ฉันให้เงินกับสมาคม แต่ไม่อยากได้เครื่องเพชร ฉัน เลยตั้งใจว่าจะให้เครื่องเพชรชุดนี้กับนางแบบที่สวมใส่แทน นั้น หมายความว่า เครื่องเพชรชุดนี้ฉันยกให้นางแบบคนนั้น”