บทที่ 43 รักที่เฝ้ารอ

บทที่ 42

รักที่เฝ้ารอ

“ทะ...ที่จันทร์พูด ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?” ฟิลลิปร้องถามด้วย

ความตกใจหลังจากเดินเข้ามาในบ้านของนิศามณี นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มมีน้ำใส ๆ คลอหน่วยอยู่ที่ขอบตา เขารู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้าลำตัวหลังจากได้ยินประโยคเมื่อครู่ของหญิงสาว

“ใช่ค่ะ”

“จันทร์คือฉัน...” เขาพูดไม่ออกเพราะว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ