บทที่ 17 EP. 17

เกือบเย็นที่มลุลีรู้สึกตัว เธอมีแค่ผ้าห่มพันกายอยู่ผืนเดียวอีกครั้ง ตามเนื้อตัวเพิ่มรอยจ้ำแดงมากกว่าเมื่อคืน แล้วก็แทบร้องกรี๊ด เมื่อมีคนอื่นอยู่ในห้องนี้ด้วย

“คุณศาสวรรษให้ฉันมาดูแลคุณค่ะ”

“ออกไป ออกไปให้พ้นนะ! ไม่ต้องมาดูแลฉัน ฉันไม่ต้องการรับความช่วยเหลือจากเขา!”

หลังจากนั้นหมอนหนุนทุกใบบนเตีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ