บทนำ
มือหนาคว้าร่างนุ่มนิ่มที่นอนอยู่ ให้ลุกขึ้นมาพูดกับเขา แม้จะออกแรงขัดขืน แต่ก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้ ศาสวรรษเห็นรอยที่เขาฝากไว้บนตัวเธอแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ ราวกับมันเป็นภาพประติมากรรมฝาผนัง
“เธอไล่ผัวตัวเองเหรอมลุลี”
“หยุดหยาบคายสักที คนเลวๆ อย่างคุณไม่เหมาะสมจะเป็นผัวใครทั้งนั้น!”
“เสียใจด้วย เพราะฉันเป็นผัวเธอแล้ว... คนแรกเสียด้วย”
“แต่ไม่ใช่คนสุดท้าย!”
บท 1
รถหรูชั้นนำ ลัมโบกินี กัลป์ลาโด้ สไปเดอร์ สีเหลืองเด่น ขับเข้ามาภายในหมู่บ้านเก่าแก่กว่ายี่สิบปี ด้วยเครื่องเสียงที่ดังกระหึ่มเรียกร้องทุกสายตาให้ต้องหันมอง อีกทั้งราคาหลายสิบล้านซึ่งคนชนชั้นระดับปานกลางหรือล่างไม่มีโอกาสแม้จะเดินเฉี่ยว ยานพาหนะคันหรูถูกบังคับการจากเจ้าของ ทะยานไปจอดที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง ก่อนบานกระจกเนื้อหาจะถูกเลื่อนลงจนสุด พลันสายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยว ก็เหลือบมองตัวอักษรสีทองที่ครั้งหนึ่งมันเคยสง่างาม แต่บัดนี้กลับหมดสง่าราศรี เพราะมันเขียวครึ้มไปด้วยตะไคร่น้ำกระดำกระด่าง รอยยิ้มเยาะผุดขึ้นที่มุมปากหยักลึก ก่อนบานกระจกจะถูกปิดลง แล้วรถคู่ใจก็ทะยานเข้าไปภายใน ยามเมื่อประตูรั้วอัลลอยด์เก่าๆ ค่อยๆ เปิดต้อนรับ
ประตูรถถูกเปิดออก พร้อมกับร่างกายกำยำของชายหนุ่มผู้มาเยือนที่ย่างก้าวลงสัมผัสพื้น ทุกสายตาที่ยังอยู่ในบ้านหันมองเป็นทิศทางเดียวกัน ศาสวรรษ หรือ เซบัส ลัว ทายาทมหาเศรษฐีหมื่นล้านดอลล่าร์สหรัฐแห่งเกาะฮ่องกง ชายหนุ่มกวาดสายตามองไปรอบกาย ครั้งหนึ่งบ้านหลังนี้เคยเป็นของเขา เคยวิ่งเล่น เคยใช้ชีวิตอยู่กับมัน แต่ตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างจบลง ฝ่ามือหนาหยิบแว่นกันแดดแบรนด์เนมสีดำขึ้นสวม เพียงเพราะไม่อยากให้ใครเห็นแวววูบไหวในม่านตา ที่บ่งชัดถึงความอ่อนล้าและอ่อนแรง เมื่อได้กลับมาเยือนสถานที่ในอดีต ศาสวรรษเคยให้คำมั่นกับตัวเอง ตั้งแต่วันที่เขาถูกไล่ออกจากบ้าน วันที่เด็กชายอายุเพียงเก้าขวบไม่เหลือใครสักคน...
สักวันหนึ่งเขาจะกลับมาแก้แค้น คนที่ทรยศหักหลังมารดาและตัวเขา ให้สาสมกับที่เคยทำไว้กับเขาอย่างสาหัสสากรรจ์!
กว่าสิบปีแล้วที่ชายหนุ่มไม่ได้ย่างเหยียบแผ่นดินเกิด แต่ก็คอยติดตามข่าวสารอยู่ตลอดเวลา เป็นความโชคดีของเขา ที่ได้รับการเลี้ยงดูจากเพื่อนของมารดา จนกระทั่งเติบโตถึงทุกวันนี้ เด็กรับใช้วิ่งออกมาหมายจะถาม แต่ก็ต้องตกละลึงกับความหล่อเหลา ด้วยความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร เรือนผมดกดำ ใบหน้าขาวหมดจด รวมไปถึงผิวพรรณวรรณะสะอาดสะอ้านน่ามอง ไรขนอ่อนสีน้ำตาลจัดโผล่พ้นออกมานอกแขนเสื้อ ที่ถูกพับไว้แค่ครึ่งศอก เพิ่มเสน่ห์ให้ชวนมองมากขึ้นเป็นเท่าตัว ยิ่งริมฝีปากสีชมพูเข้ม และจมูกโด่งเป็นสัน ยิ่งทำให้เด็กสาวที่เพิ่งเข้าสู่วัยรุ่นแทบละลาย ส่วนสายตานั้นเธอมองไม่เห็น เพราะแว่นกันแดดสีดำสนิทบดบังมันไว้ แต่ก็คาดเดาได้ว่ามันคงสมส่วน ราวฟ้าประทานลงมาเกิดยังโลกมนุษย์ สายตาชายหนุ่มจับจ้องมองไปยังเถาไม้เลื้อยชนิดหนึ่ง ซึ่งส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ผลิดอกสีขาวสวยงาม พันประตูซุ้มทางเข้า เขากำลังจะเดินเข้าไปหา แต่ก็ต้องหยุดชะงัก ยามเมื่อเสียงหนึ่งร้องทักตามปกติวิสัยของการพบเจอคนแปลกหน้า
“เอ่อ... คุณมาพบใครไม่ทราบคะ”
“คุณทินกรอยู่ไหม”
น้ำเสียงเข้มดุ ยิ่งทำให้คนฟังถึงกับเคลิ้ม ทุกอย่างมันช่างเหมาะเจาะลงตัว เป็นเทพบุตรในคราบมนุษย์ที่สมบูรณ์พร้อม
“อยู่ค่ะ เชิญทางนี้ค่ะ”
ศาสวรรษเดินตามเด็กสาวเข้าไปด้านใน ข้าวของบางอย่างยังคงจัดวางอยู่ที่เดิม ดวงตาคมกริบกวาดมองถ้วนทั่วทุกสรรพสิ่ง พลางเหยียดรอยยิ้มหยัน เมื่อเขารู้ดีว่าของประดับตกแต่งราคาค่างวดแพงระยับหลายต่อหลายชิ้นสูญหายไป คงหนีไม่พ้นจนตรอกจนต้องเก็บของขายกิน!
“คุณผู้ชายคะ คุณคนนี้เขามาหาค่ะ”
เบื้องหน้าร่างสูงโปร่ง มีเพียงชายสูงวัยที่นั่งหันหลังให้ วาระวัยที่ร่วงโรยชักพาพิษสงรอยกายที่เคยมีแต่ครั้งอดีต ให้ลดน้อยถอยลงจนไม่มีเหลือ ฝ่ามือหนาถอดแว่นตามาถือไว้ ยืนรอเจ้าของบ้านคนปัจจุบันหันกลับมามอง ส่วนเด็กสาวรับใช้เมื่อหมดหน้าที่ก็รีบออกไป แม้ลึกๆ จะรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้อยู่ดูพ่อเทพบุตรรูปงาม
“ใครน่ะ”
ชายสูงวัยหยัดกายลุกขึ้น ก่อนจะหันกลับมามอง เขาดูชราลงมากจากที่เคยเห็นตามหน้าหนังสือพิมพ์ ศาสวรรษไม่คิดยกมือไหว้ทำความเคารพ เฉกเช่นคนด้อยอาวุโสกว่าพึงกระทำ
“ผมวรรษครับ คุณอาพอจะจำได้ไหม”
คำแนะนำตัวทำให้ชายวัยค่อนหกสิบปี แต่ร่างกายดูทรุดโทรมกว่าที่ควรเป็น เพ่งมองเขาอีกครั้ง ก่อนจะต้องถอยหลังไปสองสามก้าว คล้ายไม่เชื่อสายตาตัวเอง
“วรรษเหรอ!”
“ครับ ผมเอง คุณอาสบายดีไหมครับ”
น้ำเสียงราบเรียบไม่แสดงความรู้สึก หากแต่ใจนั้นกลับเต้นแรง อยากตอกกลับคำพูดให้ร้ายแรงกว่านี้นัก แต่เอาเถอะ... ไม่ต้องรีบร้อน เวลาสำหรับการเอาคืนยังมีอีกมากโข ชนิดที่ชายชราคงจะจดจำเขาไปจนตาย
“ขอบใจที่กลับมาเยี่ยมอา ได้ข่าวว่าเราได้ดิบได้ดี มีคนเลี้ยงดูเป็นถึงมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเอเชีย อาก็ดีใจที่เห็นเราได้ดี นี่ถ้าแม่เรายังอยู่... ก็คงภูมิใจไปด้วย”
“ไม่หรอกครับ เพราะถ้าแม่ยังอยู่ ผมก็ไม่ต้องไปขออาศัยใครเขาอยู่”
เขาแย้งกลับนุ่มเนิบทว่าแฝงลึกด้วยความเย็นชา จนชายวัยกว่าค่อนคนใบหน้าสลด นึกย้อนกลับไปในอดีต แม้อยากกลับไปแก้ไขในข้อผิดพลาดเท่าไหร่ แต่ในความเป็นจริงมันสายไปแล้ว
... สายจนเกินกว่าจะแก้ไข ดวงตาพร่ามัวเพ่งมองคนตรงหน้าอย่างใช้ความคิด
บทล่าสุด
#113 บทที่ 113 EP. 113
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#112 บทที่ 112 EP. 112
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#111 บทที่ 111 EP. 111
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#110 บทที่ 110 EP. 110
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#109 บทที่ 109 EP. 109
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#108 บทที่ 108 EP. 108
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#107 บทที่ 107 EP. 107
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#106 บทที่ 106 EP. 106
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#105 บทที่ 105 EP. 105
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#104 บทที่ 104 EP. 104
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
แด๊ดดี้คนคูล
"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"
เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที
"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"
"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."
"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น
"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"
"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"
เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา
หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย
ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้
วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”













